تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٧ - تفسير بخشى از دلائل توحيد

و استراحت آماده شده است، و در اصل به محلى گفته مى‌شود كه كودك را در آن مى‌خوابانند، خواه گاهواره باشد يا غير آن.

آرى خداوند زمين را گاهواره انسان قرار داد، و در حالى كه چندين نوع حركت دارد در پرتو قانون جاذبه، و قشر عظيم هوايى كه آن را از هر سو فراگرفته، و عوامل گوناگون ديگر، چنان آرام است كه ساكنان آن كمترين ناراحتى احساس نمى‌كنند، و مى‌دانيم نعمت آرامش و امنيت پايه اصلى بهره‌گيرى از نعمتهاى ديگر است، بديهى است اگر اين عوامل مختلف دست به دست هم نمى‌دادند هرگز اين آرامش وجود نداشت.

و براى بيان نعمت دوم مى‌افزايد:" او براى شما در زمين راههايى قرار داد تا هدايت شويد و به مقصد برسيد" (وَ جَعَلَ لَكُمْ فِيها سُبُلًا لَعَلَّكُمْ تَهْتَدُونَ‌).

اين نعمت كه بارها در قرآن مجيد به آن اشاره شده است (سوره طه آيه ٥٣، سوره انبيا آيه ٣١، و سوره نحل آيه ١٥) از نعمتهايى است كه بسيار از آن غافلند، زيرا مى‌دانيم تقريبا سراسر خشكيها را چين‌خوردگيهاى بسيار فراگرفته و كوه‌هاى بزرگ و كوچك و تپه‌هاى مختلف آن را پوشانده است، و جالب اينكه در ميان بزرگترين سلسله جبال دنيا غالبا بريدگيهايى وجود دارد كه انسان مى‌تواند راه خود را از ميان آنها پيدا كند، و كمتر اتفاق مى‌افتد كه اين كوه‌ها به كلى مايه جدايى بخشهاى مختلف زمين گردند، و اين يكى از اسرار نظام آفرينش و از مواهب الهى بر بندگان است.

از اين گذشته بسيارى از قسمتهاى زمين بوسيله راههاى دريايى به يكديگر مربوط مى‌شوند كه اين خود نيز در عموميت مفهوم آيه وارد است‌ [١]

[١] كلمه" سبل" جمع" سبيل" هم به راههاى خشكى اطلاق مى‌شود، هم به راههاى دريايى چنان كه در بخش ٤٢ دعاى جوشن مى‌خوانيم: يا من فى البر و البحر سبيله.