تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٨١ - تفسير فرعونيان مغرور و پيمانشكن

همانگونه كه در تعبيرات روزمره مى‌گوئيم: فلان كس در كار خود آن قدر ماهر است گويى سحر مى‌كند!.

و گاه گفته‌اند منظور ساحر در افكار گروهى از مردم است.

و امثال اين تفسيرها.

اما كسانى كه با طرز فكر و سخن گفتن جاهلان از خود راضى، و مستكبران مغرور و طاغوتهاى مستبد آشنا باشند، مى‌دانند آنها از اينگونه تعبيرات ضد و نقيض فراوان دارند، و تعجب نيست كه در آغاز ساحرش بخوانند، سپس دست به دامنش بزنند، و در پايان وعده قبول هدايت مى‌دهند.

بنا بر اين ظاهر تعبيرات آيه را بايد حفظ كرد و نيازى به توجيه و تفسيرهاى ديگر به نظر نمى‌رسد.

و به هر حال از لحن آنها پيدا بوده كه در عين احساس نياز به موسى ع وعده دروغين به او مى‌دادند، و حتى به هنگام بيچارگى و عرض حاجت باز از مركب غرور پياده نمى‌شدند، به همين جهت تعبير به" ربك" (پروردگارت) و" بما عهد عندك" (به عهدى كه با تو كرده) كردند، و هرگز نگفتند پروردگار ما، و وعده‌اى كه به ما فرموده، با اينكه موسى ع به آنها صريحا گفته بود من فرستاده پروردگار عالميانم، نه پروردگار خودم.

آرى سبك مغزان مغرور هنگامى كه بر اريكه قدرت مى‌نشينند چنين است منطقشان و راه و رسمشان.

*** ولى به هر حال موسى به خاطر اين تعبيرات نيش‌دار و موهن هرگز دست از هدايت آنها برنداشت، و از خيره سرى آنها مايوس و خسته نشد، هم چنان به كار خود ادامه داد بارها دعا كرد تا طوفان بلاها فرونشيند و فرو نشست، اما چنان كه آيه بعد مى‌گويد:" هنگامى كه عذاب را از آنها بر طرف مى‌ساختيم آنها پيمانهاى خود

تفسير نمونه ؛ ج‌٢١ ؛ ص٨٢