تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٥١ - آيا قيام پيامبر (ص) از نشانههاى نزديكى قيامت است؟

نشانه‌هاى نزديكى قيامت شمرده‌اند؟ در حالى كه ١٥ قرن مى‌گذرد و هنوز از قيامت خبرى نيست؟

پاسخ اين سؤال با توجه به يك نكته روشن مى‌شود و آن اينكه: باقى مانده دنيا را در مقايسه با گذشته آن بايد محاسبه كرد، و در چنين مقايسه‌اى آنچه از عمر دنيا باقى مانده چيز مهمى نيست، چنان كه در حديثى از پيغمبر گرامى اسلام ص آمده است كه روزى بعد از عصر و نزديك غروب آفتاب براى يارانش خطبه مى‌خواند فرمود:

و الذى نفس محمد (ص) بيده مثل ما مضى من الدنيا فيما بقى منها الا مثل ما مضى من يومكم هذا فيها بقى منه، و ما بقى منه الا اليسير:

" سوگند به كسى كه جان محمد ص به دست او است آنچه از دنيا گذشته نسبت به آنچه باقى مانده مانند مقدارى است كه امروز شما گذشته نسبت به آنچه باقى مانده است و مى‌بينيد كه جز مقدار كمى باقى نمانده است" [١]

" پس بدان كه معبودى جز اللَّه نيست" (فَاعْلَمْ أَنَّهُ لا إِلهَ إِلَّا اللَّهُ‌).

يعنى روى خط توحيد محكم به‌ايست كه داروى شفابخش و بهترين وسيله نجات همين توحيد است كه آثار آن در آيات قبل بيان شد.

بنا بر اين مفهوم اين سخن آن نيست كه پيامبر ص از توحيد آگاه نبوده بلكه منظور ادامه اين خط است، درست شبيه آنچه در تفسير سوره حمد در آيه‌ اهْدِنَا الصِّراطَ الْمُسْتَقِيمَ‌ گفته‌اند كه مفهومش هدايت نيافتن نيست بلكه مفهومش اين است كه ما را بر خط هدايت ثابت بدار.

[١] روح المعانى جلد ٢٦ صفحه ٤٨.