تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٧٣ - تفسير گوشهاى از احكام طلاق، و جدايى شايسته

بقره آن را اجمالا بيان كرده و فرموده است: مَتاعاً بِالْمَعْرُوفِ‌:" هديه‌اى مناسب و متعارف" (بقره- ٢٣٦) و باز در همان آيه مى‌گويد: عَلَى الْمُوسِعِ قَدَرُهُ وَ عَلَى الْمُقْتِرِ قَدَرُهُ‌:" آن كس كه توانايى دارد به اندازه تواناييش و آن كس كه تنگدست است به اندازه خودش".

بنا بر اين اگر در روايات اسلامى مواردى از قبيل خانه، خادم، لباس، و مانند آن ذكر شده بيان مصداقهايى از اين كلى است كه بر حسب امكانات شوهر و شؤون زن تفاوت مى‌كند.

آخرين حكم آيه مورد بحث اين است كه" زنان مطلقه را به طرز شايسته‌اى رها كنيد و به صورت صحيحى از آنها جدا شويد" (وَ سَرِّحُوهُنَّ سَراحاً جَمِيلًا)" سراح جميل" به معنى رها ساختن توأم با محبت و احترام، و ترك هر گونه خشونت و ظلم و ستم و بى احترامى است، خلاصه همانگونه كه در آيه ٢٩ سوره بقره آمده است يا بايد همسر را به طور شايسته نگاهداشت، و يا با نيكى و احترام رها كرد، فَإِمْساكٌ بِمَعْرُوفٍ أَوْ تَسْرِيحٌ بِإِحْسانٍ‌.

هم ادامه زوجيت بايد توأم با معيارهاى انسانى باشد، و هم جدا شدن، نه اينكه هر گاه شوهر تصميم بر جدايى گرفت هر گونه بى مهرى، ظلم، بدگويى و خشونت را در مورد همسرش مجاز بشمرد كه اين رفتار قطعا غير اسلامى است.

بعضى از مفسران" سراح جميل" را به معنى انجام طلاق طبق سنت اسلامى گرفته‌اند، و در روايتى كه در تفسير" على بن ابراهيم" و" عيون الاخبار" آمده نيز اين معنى منعكس است، ولى مسلم است كه" سراح جميل" محدود در اين معنى نيست هر چند يكى از مصاديق روشن آن همين است.

بعضى ديگر از مفسران" سراح جميل" را در اينجا به معنى اجازه خروج از منزل و نقل مكان دانسته‌اند، زيرا زن در اينجا موظف به نگاهدارى عده نيست، بنا بر اين بايد او را رها كرد كه هر كجا مايل است برود.