تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٠٨ - تفسير عظمت قرآن، و مبدء و معاد

است از حروف ساده" الفبا" كه در دسترس همگان قرار دارد به وجود آورده است.

*** مى‌فرمايد:" اين كتابى است كه از سوى پروردگار جهانيان نازل شده و شك و ترديدى در آن راه ندارد" (تَنْزِيلُ الْكِتابِ لا رَيْبَ فِيهِ مِنْ رَبِّ الْعالَمِينَ‌). [١] اين آيه در واقع پاسخ به دو سؤال است، گويى نخست از محتواى اين كتاب آسمانى سؤال مى‌شود، در پاسخ مى‌گويد: محتواى آن حق است و جاى كمترين شك و ترديد نيست، سپس سؤال در باره ابداع كننده آن به ميان مى‌آيد، در پاسخ مى‌گويد اين كتاب از سوى" رب العالمين" است.

اين تفسير نيز محتمل است كه جمله" مِنْ رَبِّ الْعالَمِينَ‌" دليلى باشد براى جمله" لا ريب فيه" گويى كسى سؤال مى‌كند به چه دليل اين كتاب حق است و جاى ترديد ندارد، مى‌گويد به دليل اينكه از سوى پروردگار جهانيان است كه هر حق و واقعيتى از وجودش مى‌جوشد.

ضمنا تكيه بر صفت" رَبِّ الْعالَمِينَ‌" از ميان اوصاف خدا، ممكن است اشاره به اين باشد كه اين كتاب، مجموعه‌اى است از شگفتيهاى جهان هستى و عصاره‌اى است از حقايق عالم وجود، چرا كه از سوى پروردگار جهانيان است.

توجه به اين نكته نيز لازم است كه قرآن نمى‌خواهد در اينجا به صرف‌

---

[١]" تَنْزِيلُ الْكِتابِ‌" خبر است براى مبتداى محذوفى كه" هذا" بوده باشد، و جمله" لا رَيْبَ فِيهِ‌" صفت آن است و" مِنْ رَبِّ الْعالَمِينَ‌" صفتى ديگر، بعضى نيز احتمال داده‌اند كه هر سه خبرهايى پشت سر هم بوده باشند، ولى معنى اول مناسبتر است، و به هر حال" تنزيل" مصدرى است كه به معنى اسم مفعول آمده است و اضافه آن به" كتاب" از قبيل اضافه صفت به موصوف است اين احتمال نيز وجود دارد كه مصدر به همان معنى اصلى بوده باشد و معنى مبالغه را برساند.