تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٦٦ - در اينجا به چند نكته بايد توجه كرد

اشاره به اينكه مساله" تبشير" پيامبر ص تنها محدود به پاداش اعمال نيك مؤمنان نمى‌شود، بلكه خداوند آن قدر از فضل خود به آنها مى‌بخشد كه موازنه ميان عمل و پاداش را به كلى بر هم مى‌زند، چنان كه آيات ديگر قرآن شاهد گوياى اين مدعا است.

در يك جا مى‌فرمايد: مَنْ جاءَ بِالْحَسَنَةِ فَلَهُ عَشْرُ أَمْثالِها:" كسى كه كار نيكى كند ده برابر به او پاداش داده مى‌شود" (انعام- ١٦٠).

در جاى ديگر مى‌گويد: مَثَلُ الَّذِينَ يُنْفِقُونَ أَمْوالَهُمْ فِي سَبِيلِ اللَّهِ كَمَثَلِ حَبَّةٍ أَنْبَتَتْ سَبْعَ سَنابِلَ فِي كُلِّ سُنْبُلَةٍ مِائَةُ حَبَّةٍ وَ اللَّهُ يُضاعِفُ لِمَنْ يَشاءُ (بقره- ٢٦١) كه بر طبق آن گاه پاداش انفاق هفتصد برابر، و گاه بيش از هزاران برابر خواهد بود.

و گاه از اين هم فراتر مى‌رود و مى‌گويد: فَلا تَعْلَمُ نَفْسٌ ما أُخْفِيَ لَهُمْ مِنْ قُرَّةِ أَعْيُنٍ‌:" هيچكس نمى‌داند چه پاداشهايى كه موجب روشنايى چشمها است براى او پنهان داشته شده" (الم سجده- ١٧).

به اين ترتيب ابعاد فضل كبير الهى را از آنچه در وهم و تصور بگنجد دورتر و فراتر مى‌برد.

بدون شك رسول خدا ص هرگز اطاعتى از كافران و منافقان نداشت، اما اهميت موضوع به قدرى است كه به عنوان تاكيد براى شخص پيامبر ص و هشدار و سرمشقى براى ديگران، روى اين موضوع مخصوصا تكيه كند، چه اينكه از خطرات مهمى كه بر سر راه رهبران راستين قرار دارد به سازش و تسليم كشيدن در اثناء مسير است كه گاه از طريق تهديد، و گاه از طريق دادن امتيازات، زمينه‌هاى‌