تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٢٥ - تفسير مراحل شگفتانگيز آفرينش انسان

خلق كرده.

و هم به اين انسان هشدار دهد كه تو از كجا آمده‌اى و به كجا خواهى رفت.

پيدا است اين آيه سخن از آفرينش" آدم" مى‌گويد، نه همه انسانها، چرا كه ادامه نسل او در آيه بعد مطرح است، و ظاهر اين آيه دليل روشنى است بر- خلقت مستقل انسان و نفى فرضيه تحول انواع (لا اقل در مورد نوع انسان).

گر چه بعضى خواسته‌اند اين آيه را چنين تفسير كنند كه با فرضيه تكامل انواع نيز مى‌سازد زيرا آفرينش انسان به انواع پستتر بر مى‌گردد، و آنها نيز به آب و گل سرانجام منتهى مى‌شود.

ولى ظاهر تعبير آيه اين است كه ميان" آدم" و" گل" انواع ديگرى- آنهم انواعى بى شمار- از موجودات زنده فاصله نبوده، بلكه آفرينش انسان بدون واسطه از گل صورت گرفته است.

البته قرآن در مورد انواع ديگر جانداران سخنى به ميان نياورده است.

اين معنى با توجه به آيه ٥٩ سوره آل عمران روشنتر مى‌شود آنجا كه مى‌فرمايد: إِنَّ مَثَلَ عِيسى‌ عِنْدَ اللَّهِ كَمَثَلِ آدَمَ خَلَقَهُ مِنْ تُرابٍ‌:" آفرينش عيسى بدون وجود پدر چيز عجيبى نيست همانند آفرينش آدم است كه او را از خاك آفريد".

و در سوره حجر آيه ٢٦ مى‌فرمايد: وَ لَقَدْ خَلَقْنَا الْإِنْسانَ مِنْ صَلْصالٍ مِنْ حَمَإٍ مَسْنُونٍ‌" ما انسان را از گل خشكيده كه از گل بد بوى آفريده شده بود گرفتيم".

از مجموع آيات چنين استفاده مى‌شود كه آفرينش آدم به صورت يك خلقت مستقل، از خاك و گل به وجود آمده است، و مى‌دانيم فرضيه تحول انواع هرگز به صورت يك مساله قطعى علمى در نيامده كه به خاطر تضادش با ظهور آيات فوق بخواهيم آنها را طور ديگر تفسير كنيم، و به تعبير ديگر ما دام كه قرينه‌اى روشن‌