تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٣٩ - تفسير مىپرسند قيامت كى بر پا مىشود؟!

سپس در آيه مورد بحث به آنها چنين پاسخ مى‌گويد:" بگو اى پيامبر!؟

آگاهى بر اين موضوع تنها نزد خداست و هيچكس جز او از اين موضوع آگاه نيست" (قُلْ إِنَّما عِلْمُها عِنْدَ اللَّهِ‌).

حتى پيامبران مرسل و فرشتگان مقرب نيز از آن بيخبرند.

و به دنبال آن مى‌افزايد:" چه مى‌دانى؟ شايد قيام قيامت نزديك باشد" (وَ ما يُدْرِيكَ لَعَلَّ السَّاعَةَ تَكُونُ قَرِيباً).

بنا بر اين هميشه براى استقبال از قيام قيامت بايد آماده بود و اصولا فلسفه مخفى بودنش همين است كه هيچكس خويش را در امان نبيند و قيامت را دور نپندارد، و خود را از عذاب و مجازات الهى بر كنار نداند.

*** سپس به تهديد كافران و گوشه‌اى از مجازات دردناك آنها پرداخته، مى‌فرمايد: خداوند كافران را از رحمت خود دور ساخته و براى آنان آتش سوزاننده‌اى فراهم كرده است" (إِنَّ اللَّهَ لَعَنَ الْكافِرِينَ وَ أَعَدَّ لَهُمْ سَعِيراً).

***" آنها جاودانه در اين آتش سوزان خواهند ماند و سرپرست و ياورى نخواهند يافت" (خالِدِينَ فِيها أَبَداً لا يَجِدُونَ وَلِيًّا وَ لا نَصِيراً).

تفاوت ميان" ولى" و" نصير" در اينجاست كه" ولى" انجام تمام كار را بر عهده مى‌گيرد ولى" نصير" كسى است كه انسان را كمك مى‌دهد تا به مقصود خود برسد، اما اين كافران در قيامت نه وليّى دارند و نه نصيرى.

*** سپس قسمت ديگرى از عذاب دردناك آنها را در قيامت بيان كرده مى‌فرمايد:

" روزى را به خاطر بياور كه صورتهاى آنها در آتش دوزخ دگرگون مى‌شود" (يَوْمَ تُقَلَّبُ وُجُوهُهُمْ فِي النَّارِ).