شان نزول آيات قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٥٠٤ - يك شب برابر هزار ماه

١ إِنَّا أَنْزَلْناهُ في‌ لَيْلَةِ الْقَدْرِ ا ٢ وَ ما أَدْراكَ ما لَيْلَةُ الْقَدْرِ ا ٣ لَيْلَةُ الْقَدْرِ خَيْرٌ مِنْ أَلْفِ شَهْرٍ ا ٤ تَنَزَّلُ الْمَلائِكَةُ وَ الرُّوحُ فيها بِإِذْنِ رَبِّهِمْ مِنْ كُلِّ أَمْرٍ ا ٥ سَلامٌ هِيَ حَتَّى مَطْلَعِ الْفَجْرِ

ما آن (قرآن) را در شب قدر نازل كرديم!

و تو چه مى‌دانى شب قدر چيست؟!

شب قدر بهتر از هزار ماه است!

فرشتگان و «روح» در آن شب به اذن پروردگارشان براى (تقدير) هر كارى نازل مى‌شوند.

شبى است سرشار از سلامت (و بركت و رحمت) تا طلوع سپيده!

شأن نزول:

يك شب برابر هزار ماه‌

در روايتى آمده كه پيغمبر اكرم صلى الله عليه و آله در خواب ديد «بنى‌اميه» از منبر او بالا رفته‌اند، اين امر بر پيامبر گران آمد و ناراحت شد، سوره «قدر» نازل گرديد و پيامبر را تسلّى دارد (لذا بعضى‌ «لَيْلَةُ الْقَدْرِ خَيْرٌ مِنْ أَلْفِ شَهْرٍ» را ناظر به مدت حكومت «بنى‌اميه» كه حدود يك هزار ماه بود مى‌دانند) و مى‌دانيم: مسجد و منبر در «مدينه» تشكيل شد، نه در «مكّه». [١]

اما، معروف- چنان كه گفتيم:؛ «مكّى» بودن است، و اين روايت ممكن است از قبيل تطبيق باشد، نه شأن نزول.

[١] «روح المعانى»، ج ٣٠، ص ١٨٨ و «درّ المنثور»، ج ٦، ص ٣٧١؛ «بحار الانوار»، ج ١٨، ص ١٢٨، و ج ٤٤، ص ٥٨؛ «قرطبى»، ج ٢٠، ص ١٣٣.