شان نزول آيات قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٩٣ - تعبيّت، دليل محبّت

خويش گرفته‌اند و مشغول حفر خندق هستند و با آن دشمن محدود، ياراى جنگ ندارند، خيال فتح كشورهاى بزرگ جهان را در سر مى‌پرورانند، در اين موقع آيات مورد بحث نازل شد و به آنها پاسخ گفت. [١]

ا ٣١ قُلْ إِنْ كُنْتُمْ تُحِبُّونَ اللَّهَ فَاتَّبِعُوني‌ يُحْبِبْكُمُ اللَّهُ وَ يَغْفِرْ لَكُمْ ذُنُوبَكُمْ وَ اللَّهُ غَفُورٌ رَحيمٌ ا ٣٢ قُلْ أَطيعُوا اللَّهَ وَ الرَّسُولَ فَإِنْ تَوَلَّوْا فَإِنَّ اللَّهَ لا يُحِبُّ الْكافِرينَ‌

بگو: «اگر خدا را دوست مى‌داريد، از من پيروى كنيد! تا خدا (نيز) شما را دوست بدارد؛ و گناهانتان را ببخشد؛ و خدا آمرزنده مهربان است».

بگو: «از خدا و فرستاده (او)، اطاعت كنيد! و اگر سرپيچى كنيد، خداوند كافران را دوست نمى‌دارد».

شأن نزول:

تعبيّت، دليل محبّت‌

درباره آيات فوق، دو شأن نزول در «تفسير مجمع البيان» و «المنار»، آمده است:

نخست اين كه جمعى در حضور پيغمبر صلى الله عليه و آله ادّعاى محبّت پروردگار كردند، در حالى كه «عمل» به برنامه‌هاى الهى در آنها كمتر ديده مى‌شد، آيات فوق نازل گرديد و به آنها پاسخ گفت. [٢]

ديگر اين كه: جمعى از مسيحيان «نجران» در «مدينه» به حضور پيامبر صلى الله عليه و آله آمدند و ضمن سخنان خود، اظهار داشتند ما اگر مسيح عليه السلام را فوق العاده احترام مى‌گذاريم، به خاطر محبّتى است كه به خدا داريم، آيات فوق نازل شد و به آنها پاسخ گفت. [٣]

[١] «مجمع البيان»، ذيل آيه مورد بحث؛ «بحار الانوار»، ج ١٧، ص ١٧٠ و ١٧١، و ج ٢٠، ص ١٨٩ و ١٩٠.

[٢] «تفسير قرطبى»، ذيل آيات مورد بحث؛ «درّ المنثور»، ج ٢، ص ١٧.

[٣] «مجمع البيان»، ذيل آيات مورد بحث؛ «تفسير قرطبى»، ذيل آيات مورد بحث؛ «درّ المنثور»، ج ٢، ص ١٧.