شان نزول آيات قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٧٩ - سندى بزرگ بر فضيلت اهل بيت پيامبر صلى الله عليه و آله

عموميت مفهوم آيه‌اى را كسى دليل بر نفى شأن نزول آن بگيرد.

٣- بعضى، شأن نزول‌هاى ديگرى نقل كرده‌اند كه با شأن نزول فوق سازگار نيست، از جمله اين كه «سيوطى» در «درّ المنثور» نقل كرده كه مرد سياه پوستى خدمت پيامبر صلى الله عليه و آله آمد و از «تسبيح» و «تهليل» سؤال كرد.

عمر گفت: بس است، زياد از رسول خدا سؤال كردى، پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود: عمر! خاموش باش، و در اين هنگام سوره «هل أتى‌» بر پيامبر صلى الله عليه و آله نازل شد! [١]

در حديث ديگرى در همان كتاب آمده است كه مردى از «حبشه» خدمت رسول خدا صلى الله عليه و آله آمد، مى‌خواست از او سؤال كند، پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود: سؤال كن و فرا گير.

عرض كرد: اى رسول خدا! گروه شما از نظر رنگ و صورت و نبوت بر ما برترى دارد، اگر من به آنچه تو ايمان آورده‌اى ايمان بياورم، و همانند آنچه عمل مى‌كنى، عمل كنم، من با تو در بهشت خواهم بود؟

فرمود: آرى، سوگند به كسى كه جانم به دست او است سفيدى سياه‌پوستان در بهشت از هزار سال راه ديده مى‌شود، پس از آن پيامبر صلى الله عليه و آله ثواب‌هاى مهمى براى گفتن‌

لا اله الا اللَّه و سبحان اللَّه و بحمده‌

، بيان فرمود، در اين هنگام سوره «هل أتى‌» نازل شد! [٢]

ولى با توجه به اين كه اين روايات تقريباً هيچ گونه تناسبى با مضمون آيات سوره «هل أتى‌» ندارد، به نظر مى‌رسد براى پايمال كردن شأن نزول سابق، از سوى عمّال «بنى‌اميه» يا مانند آنان جعل شده باشد.

٤- بهانه ديگر كه ممكن است در اينجا مطرح شود اين است كه: چگونه انسان مى‌تواند، سه روز گرسنه بماند و تنها با آب افطار كند؟!

اما اين ايراد عجيبى است براى اين كه: خود ما افراد متعددى را ديده‌ايم كه براى بعضى از معالجات طبى سه روز كه سهل است امساك معروف «چهل روز» را انجام‌

[١] «درّ المنثور»، ج ٦، ص ٢٩٧.

[٢] همان مدرك.