شان نزول آيات قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٩٤ - شأن نزولهاى ساختگى
پيامبر صلى الله عليه و آله نخست به خاطر پيشبرد هدفهاى سياسى تصميم گرفت، به اين پيشنهاد عمل كند ولى بعد از آن صرفنظر نمود، و دستور داد آن بت را نيز شكستند، در اين هنگام آيات فوق نازل شد.
٤- جمعى از نمايندگان قبيله «ثقيف» خدمت پيامبر صلى الله عليه و آله آمده، عرض كردند: ما با تو بيعت مىكنيم اما به سه شرط:
اوّل، در موقع نماز براى ركوع و سجود خم نشويم!
دوم، بتهايمان را به دست خودمان نشكنيم، خودت بشكن!
سوم، اجازه بده بت «لات» يك سال بماند!
پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود: دينى كه در آن ركوع و سجود نباشد به درد نمىخورد، و اما شكستن بتهايتان به دست خودتان مايليد انجام دهيد، اگر مايل نيستيد ما خودمان مىشكنيم! و اما عبادت «لات» من به شما چنين اجازهاى را نمىدهم.
در اين هنگام پيامبر صلى الله عليه و آله برخاست و وضو گرفت و «عمر» رو به مردم كرده گفت:
چرا پيامبر صلى الله عليه و آله را آزار مىدهيد؟ او هرگز اجازه نخواهد داد بتها در سرزمين عرب باشد، ولى درخواست كنندگان همچنان به درخواست خود ادامه مىدادند تا اين آيات نازل شد.
٥- گروهى از نمايندگان طايفه «ثقيف» خدمتش رسيده گفتند: يك سال به ما مهلت بده، تا هدايائى را كه براى بتها مىآورند بگيريم، هنگامى كه اين كار انجام شد، خود ما بتها را مىشكنيم، و اسلام مىآوريم.
پيامبر صلى الله عليه و آله در فكر بود: روى جهاتى اين مهلت را به آنها بدهد كه آيات نازل شد و شديداً نهى كرد. [١]
شأن نزولهاى ديگرى شبيه آنچه در بالا آمد نيز نقل شده است.
شايد نياز به توضيح نداشته باشد كه: نادرست بودن اكثر اين شأن نزولها در
[١] «مجمع البيان»، ذيل آيات مورد بحث؛ «بحار الانوار»، ج ١٧، ص ٥٣ و بعضى تفاسير ديگر با كمى اختلاف.