شان نزول آيات قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٩٥ - آيه تبليغ

مخاطب ساخت و چنين فرمود:

من به همين زودى دعوت خدا را اجابت كرده، از ميان شما مى‌روم!

من مسئولم شما هم مسئوليد!

شما درباره من چگونه شهادت مى‌دهيد؟

مردم صدا بلند كرده گفتند:

نَشْهَدُ أَنَّكَ قَدْ بَلَّغْتَ وَ نَصَحْتَ وَ جَهَدْتَ فَجَزاكَ اللَّه خَيْراً:

«ما گواهى مى‌دهيم تو وظيفه رسالت را ابلاغ كردى و شرط خير خواهى را انجام دادى و آخرين تلاش و كوشش را در راه هدايت ما نمودى، خداوند تو را جزاى خير دهد».

سپس فرمود: «آيا شما به يگانگى خدا و رسالت من و حقانيت روز رستاخيز و برانگيخته شدن مردگان در آن روز گواهى نمى‌دهيد»؟!

همه گفتند: «آرى، گواهى مى‌دهيم».

فرمود: «خداوندا گواه باش»! ...

بار ديگر فرمود: اى مردم! آيا صداى مرا مى‌شنويد؟ ...

گفتند: آرى، و به دنبال آن، سكوت سراسر بيابان را فرا گرفت و جز صداى زمزمه باد چيزى شنيده نمى‌شد.

پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود: ... اكنون بنگريد با اين دو چيز گرانمايه و گرانقدر كه در ميان شما به يادگار مى‌گذارم چه خواهيد كرد؟

يكى از ميان جمعيت صدا زد، كدام دو چيز گرانمايه يا رسول اللّه؟!

پيامبر صلى الله عليه و آله بلافاصله گفت: اوّل، ثقل اكبر، كتاب خدا است كه يك سوى آن به دست پروردگار، و سوى ديگرش در دست شما است، دست از دامن آن برنداريد تا گمراه نشويد.

و اما دومين يادگار گرانقدر من، خاندان منند و خداوند لطيفِ خبير به من خبر داده كه اين دو، هرگز از هم جدا نمى‌شوند، تا در بهشت به من بپيوندند، از اين دو پيشى نگيريد، كه هلاك مى‌شويد و عقب نيفتيد كه باز هلاك خواهيد شد.