پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٦٩ - شرح و تفسير شرايط فرمانده لشكر

آنها را به سبب تكيه كردن بر اصلاح امور كلى آنها رها مساز، زيرا رفع نيازهاى كوچك براى خود جايگاهى دارد كه از آن بهره‌مند مى‌شوند همان‌گونه كه رفع نيازهاى مهم موقعيتى دارد كه از آن بى‌نياز نخواهند بود»؛

(وَلَا تَدَعْ تَفَقُّدَ لَطِيفِ أُمُورِهِمُ اتِّكَالًا عَلَى جَسِيمِهَا، فَإِنَّ لِلْيَسِيرِ مِنْ لُطْفِكَ مَوْضِعاً يَنْتَفِعُونَ بِهِ، وَلِلْجَسِيمِ مَوْقِعاً لَايَسْتَغْنُونَ عَنْهُ).

اين نكته كاملًا شايان دقت است كه فرماندهان، بلكه تمام مديران جامعه نبايد از امور كوچك و بزرگ غافل شوند يا اينكه تنها به امور سرنوشت‌ساز و نيازهاى مهم و برجسته جامعه بپردازند، بلكه هر كدام را در جايگاه خود ببينند، زيرا گاه مى‌شود فراموش كردن امور فرعى به همان اندازه آسيب مى‌رساند كه فراموش كردن امور كلى سبب مى‌شود.

نكته جالب ديگر اينكه در تمام بحث‌هاى گذشته، امام به‌جاى پرداختن به اهمّيّت آموزش‌هاى نظامى و مسائل مربوط به سلاح، به امور معنوى و جنبه‌هاى روحى فرماندهان سپاه مى‌پردازد، چون آنچه سبب پيروزى است اين امور است، هرچند امور ديگر نيز جايگاه خود را دارد.

در دنياى امروز كمتر ديده مى‌شود كه براى انتخاب فرماندهان و مديران جامعه به سراغ ويژگى‌هاى خانوادگى و صفات معنوى و سخاوت و پاكدامنى و تقواى آنها بروند. به همين دليل بسيار ديده شده كه خيانت‌هاى بزرگ از سوى همين مديران صورت مى‌گيرد.