پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤١١ - شرح و تفسير عيبپوش باش

در ادامه مى‌افزايد: «وظيفه تو تنها اين است كه آنچه را بر تو ظاهر گشته اصلاح كنى و آنچه از تو مخفى مانده است خدا درباره آن داورى مى‌كند»؛

(فَإِنَّمَا عَلَيْكَ تَطْهِيرُ مَا ظَهَرَ لَكَ وَاللَّهُ يَحْكُمُ عَلَى مَا غَابَ عَنْكَ).

پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله فرموده است:

«لَا يُبْلِغْنِي أَحَدٌ مِنْكُمْ عَنْ أَصْحَابِي شَيْئاً فَإِنِّي أُحِبُّ أَنْ أَخْرُجَ إِلَيْكُمْ وَأَنَا سَلِيمُ الصَّدْرِ؛

هيچ يك از شما عيوب (پنهانى) ياران مرا براى من نقل نكند، زيرا من دوست دارم به همه شما خوش‌بين باشم». [١]

آنچه امام عليه السلام در اين بخش از سخنان خود بيان فرموده اشاره به اين حقيقت دارد كه بالاخره غالب مردم داراى نقاط ضعفى هستند كه بر ديگران پوشيده است. اگر اين نقاط ضعف آشكار گردد هم مردم به يكديگر بدبين مى‌شوند و هم والى به آنها بدبين مى‌گردد و اين بدبينى كه در حديث پيامبر نيز به آن اشاره شد، رشته اتحاد آنها را پاره مى‌كند و امكان همكارى صميمانه آنها را به يكديگر و همه را با والى سلب مى‌نمايد. به همين دليل قرآن مجيد صريحا از تجسس و تفحص از عيوب پنهانى نهى كرده و مى‌فرمايد: «وَلا تَجَسَّسوا». [٢]

وظيفه والى آن است كه اگر كسى پرده‌درى كند و آشكارا دست به كارهاى خلاف زند و عيوب خويش را جسورانه ظاهر نمايد به اصلاح آن از طرق مسالمت‌آميز بپردازد و اگر از اين راه موفق نشد شدت عمل به خرج دهد و حدود الهى را كه در حكم جراحى لازم براى پيكر اجتماع است، اجرا كند.

سپس امام عليه السلام براى تكميل اين سخن از راه ديگرى وارد مى‌شود و مى‌فرمايد: «تا آنجا كه در توان دارى عيب‌پوشى كن تا خدا عيوب تو را كه دوست دارى از رعيتت پنهان باشد بپوشاند»؛

(فَاسْتُرِ الْعَوْرَةَ مَا اسْتَطَعْتَ يَسْتُرِ اللَّهُ مِنْكَ مَا تُحِبُّ سَتْرَهُ مِنْ رَعِيَّتِكَ).

[١]. بحارالانوار، ج ١٦، ص ٢٣٠.

[٢]. حجرات، آيه ١٢.