در كتاب‌ مستدركات علم رجال الحديث‌ آمده است كه او و برادرش، سهل بن حنيف در زمره دوازده نفرى بودند كه به ابو بكر ايراد كردند و اعمال او را زير سؤال بردند. سپس مى‌افزايد: عثمان و برادرش سهل جزء مأموران خاص على عليه السلام (شرطة الخميس) بودند كه امام عليه السلام بهشت را براى آنان تضمين كرد. [١]

در اسد الغابه‌ آمده است كه عثمان بن حنيف مى‌گويد: در محضر پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله بودم، مرد نابينايى خدمتش آمد عرض كرد دعا كن خدا چشم من را به من باز گرداند. فرمود: چگونه است تو را به حال خود رها كنم؟ عرض كرد نه و چند بار اصرار كرد. پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله فرمود: وضو بگير و دو ركعت نماز بخوان و بگو:

«اللّهُمّ إنّى أسْئَلُكَ وَأتَوَجَّهُ إلَيْكَ بِمُحَمَّدٍ نَبِيِّكَ نَبِىِّ الرَّحْمَةِ يا مُحَمَّدُ إنّى تَوَجَّهْتُ بِكَ إلى‌ رَبّي في حاجَتي هذِهِ لِتَقْضِىَ لي اللّهُمَّ فَشَفِّعْهُ فيّ؛

خداوندا من از تو تقاضا مى‌كنم و به محمد پيامبرت، پيامبر رحمت متوسل مى‌شوم. اى محمد من در حاجتى كه به سوى پروردگارم دارم به تو متوسّل مى‌شوم كه اين حاجتم را بر آورى خداوندا او را شفيع من قرار بده. بعد از اين دعا خداوند نور چشمانش را به او باز گرداند». [٢]

اين سخن را با سخنى از امام على بن موسى الرضا (طبق نقل رجال مامقانى) پايان مى‌دهيم. امام عليه السلام فرمود: عثمان بن حنيف از كسانى بود كه بعد از پيغمبر اكرم صلى الله عليه و آله به على عليه السلام وفادار ماند و هيچ‌گونه تغييرى به مسائل خود نداد. [٣]

***

[١]. مستدركات علم رجال الحديث، ج ٥، ص ٢١٣.

[٢]. اسدالغابة، ج ٣، شرح حال عثمان بن حنيف، شماره ٣٥٧١. شبيه همين معنا در مسند احمد، ج ٤، ص ١٣٨ و مستدرك حاكم، ج ١، ص ٥١٩ آمده است. حاكم بعد از نقل اين حديث مى‌گويد: اين حديث صحيح السندى است، هرچند بخارى و مسلم آن را نقل نكرده‌اند (اى كاش مخالفان نادان توسّل، حدّاقل به مبانى روايى خود مراجعه مى‌كردند تا بدانند چه اندازه در اشتباهند).

[٣]. رجال مامقانى، شرح حال عثمان بن حنيف.