پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٤١ - نكته سرچشمه پيدايش سنّتها

مجالس را با دقت انتخاب كن. هرگاه ديدى گروهى به ياد خداوند بزرگ مشغولند با آنها همنشين شو؛ اگر عالم باشى علمت در آنجا تو را سود مى‌بخشد و اگر جاهل باشى به تو تعليم مى‌دهند و اى بسا خداوند رحمت خود را بر آنها نازل كند و تو را همراه آنان مشمول نعمت سازد و هرگاه جمعى را ديدى كه به ياد خدا نيستند با آنها مجالست مكن، زيرا اگر عالم باشى علمت در آنجا به تو سودى نمى‌بخشد و اگر جاهل باشى بر جهلت مى‌افزايند و چه بسا خداوند عقوبتى بر آنان نازل كند و تو را با آنها همراه سازد. [١]

امام زين العابدين عليه السلام در دعاى معروف ابوحمزه ثمالى هنگامى كه عوامل سلب توفيق را بر مى‌شمرد مى‌فرمايد:

«أَوْ لَعَلَّكَ فَقَدْتَنِي مِنْ مَجَالِسِ الْعُلَمَاءِ فَخَذَلْتَنِي؛

شايد تو مرا در مجالس علما نيافتى و دست از يارى من برداشته‌اى».

از جمله بركات همنشينى و گفت‌وگو با دانشمندان اين است كه انسان علوم و دانش خود را از ياد نمى‌برد و اگر چيزى نمى‌داند به او مى‌آموزند همان‌گونه كه اميرمؤمنان عليه السلام در يكى ديگر از سخنانش مى‌فرمايد:

«مَنْ أكْثَرَ مُدارَسَةَ الْعِلْمِ لَمْ يَنْسَ ما عَلِمَ وَاسْتَفْادَ ما لَمْ يَعْلَمْ».. [٢]

نكته سرچشمه پيدايش سنّت‌ها

واژه سنّت در اصل از ماده سنّ (بر وزن فن) به معناى جارى ساختن آب بر صورت گرفته شده و سپس به هر امرى كه سريان و جريان پيدا كند سنّت اطلاق شده است و به تمام عادات و آداب خوب يا بدى كه از سوى شخص يا گروهى در جامعه به جريان مى‌افتد سنّت گفته مى‌شود و به همين دليل آن را به سنّت‌هاى‌

[١]. كافى، ج ١، ص ٣٩، ح ١.

[٢]. غررالحكم، ص ٤٩، ح ٢٧٣.