دانشنامه ميزان الحكمه - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٥٠٣
٧١٠٠.امام على عليه السلام : اسرافِ فراوان ، [ زندگى را] نابود مى سازد.
٧١٠١.امام على عليه السلام : چه بسا بيمارى و دردى كه ريشه در اسراف (زياده روى در خوراك) دارد.
٧١٠٢.امام صادق عليه السلام : با اسراف ، كمىِ بركت است.
٧١٠٣.امام صادق عليه السلام : اسراف ، تهى دستى مى آورد و ميانه روى، بى نيازى مى بخشد.
٧١٠٤.امام كاظم عليه السلام : هر كس ولخرجى و اسراف كند ، نعمت از او زايل مى شود.
١٦ / ١٤
بُخل
قرآن
«و امّا كسى كه بخل ورزد و احساس بى نيازى كند و وعده نيك[ خدا] را دروغ پندارد ، سختى را برايش فراهم مى سازيم و مالش براى او كارساز نيست ، آن گاه كه نابود گردد» .
حديث
٧١٠٥.الكافى ـ به نقل از سعد بن طريف ، از امام باقر عليه السلا: «و امّا كسى كه بخل ورزد و احساس بى نيازى كند» ، [ يعنى ]نسبت به آنچه خداوند به او داده است، بخل ورزد . «و وعده نيك [خدا ]را دروغ پندارد» ، [يعنى : آنچه را] خدا وعده داده است كه در مقابل يكى ، ده تا صد هزار و بيشتر ، پاداش مى دهد . «سختى را برايش فراهم مى سازيم» ، [ يعنى] : هيچ بدى را اراده نمى كند، مگر آن كه برايش آسان مى سازد . «و مالش براى او كارساز نيست، آن گاه كه نابود گردد» . به خدا سوگند ، مقصود [از نابود گشتن]، افتادن در چاه يا افتادن از كوه يا ديوار نيست؛ بلكه افتادن در آتش دوزخ است.