«و يهود گفتند : «دست خدا، بسته است» . دست هاى خودشان بسته باد و به [سزاى ]آنچه گفتند ، از رحمت خدا دور باشند! بلكه هر دو دست او گشاده است ، [و] هر گونه بخواهد، مى بخشد» .

ر . ك : الرحمن : آيه ٢٩ ، نساء : آيه ١٣٣ ، انعام : آيه ١٣٣ ، ابراهيم : آيه ١٩ ، فاطر : آيه ١٦ ، شورا : آيه ٢٤ و ٣٣ ، اسرا : آيه ٥٤ .

حديث

٦٢٨٧.امام صادق عليه السلام ـ درباره سخن خداوند عز و جل : «و يهود گفتند : منظورشان اين نيست كه خدا چنين است ؛ ليكن آنها مى گويند : خدا كارش را به انجام رساند ؛ نه مى افزايد و نه مى كاهد . بدين خاطر، خداوند عز و جلدر تكذيب سخن آنان فرمود : «دست هاى خودشان بسته باد و به [سزاى] آنچه گفتند ، از رحمت خدا دور باشند! بلكه هر دو دست او گشاده است . هر گونه بخواهد، مى بخشد» . آيا سخن خداوند عز و جل را نشنيدى كه مى فرمايد : «خدا آنچه را بخواهد، محو يا اثبات مى كند ، و اصل كتاب، نزد اوست» .

٦٢٨٨.تفسير العيّاشى : يعقوب بن شعيب گفت : از امام صادق عليه السلام درباره اين سخن خداوند عز و جل پرسيدم : «يهود گفتند : «دست خدا بسته است» . دست هاى خودشان بسته باد!» . امام عليه السلام به من فرمود : «اين طور» و با دستش به گردنش اشاره كرد [و افزود : ]«وليكن مقصود يهود، اين است كه : كار اشيا را به پايان بُرده است [و ديگر كارى از او بر نمى آيد]» .