دانشنامه ميزان الحكمه - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٣٣١
٦٧٦٤.الخصال ـ به نقل از سعيد بن علاقه ـ: شنيدم كه امير مؤمنان، على بن ابى طالب عليه السلام ، مى فرمود: « . .. آيا پس از اين، به شما خبر بدهم كه چه چيز ، روزى را مى افزايد؟». گفتند: آرى، اى امير مؤمنان! فرمود : «دو نماز را با هم خواندن، [١] روزى را مى افزايد . تعقيب خواندن بعد از نماز صبح و عصر، روزى را مى افزايد . صله رحم، روزى را مى افزايد . صبح زود در پى روزى رفتن، روزى را مى افزايد . استغفار، روزى را مى افزايد . امانتدارى، روزى را مى افزايد . حق گفتن، روزى را مى افزايد . پاسخ دادن به مؤذّن ، روزى را مى افزايد . حرف نزدن در خلا (توالت)، روزى را مى افزايد . حرص نداشتن، روزى را مى افزايد . سپاس گزارى از صاحب نعمت، روزى را مى افزايد . پرهيز از سوگند خوردن دروغ ، روزى را مى افزايد . وضو گرفتن پيش از غذا، روزى را مى افزايد. خوردن آنچه از سفره مى ريزد ، روزى را مى افزايد . هر كس هر روز، خدا را سى بار تسبيح كند، خداوند ، هفتاد گونه بلا را از او بر مى گرداند ، كه ساده ترينِ آنها ، تهى دستى است».
[١] منظور ، دو نمازى است كه در يك وقت معيّن، خوانده مى شوند؛ مانند: نماز ظهر و عصر .