دانشنامه ميزان الحكمه - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٣٨٩
٦٨٦٩.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : ماه رجب، ماه برگزيده خدا از ميان ماه هاست و آن، ماه خداست . هر كس ماه رجب را بزرگ بدارد، فرمان خدا را بزرگ داشته است و هر كه فرمان خدا را بزرگ بدارد ، [خدا] او را وارد بهشت هاى پُرنعمت مى كند و رضايت بزرگ ترِ خويش را براى او حتمى مى سازد.
٦٨٧٠.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : رجب، ماه اَصَمّ [١] خداست و درخشان است؛ ماهى كه خداوند، آن را براى خود ، واجب ساخته است.
٦٨٧١.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : رجب، ماه بزرگى است!
٦٨٧٢.النوادر ، راوندى ـ به نقل از ابن عبّاس ـ: ماه رجب كه فرا رسيد ، پيامبر خدا صلى الله عليه و آله مسلمانان را دور خود جمع كرد و ميان آنان به سخنرانى پرداخت. او خدا را حمد و ثنا گفت و از پيامبران پيشين ، ياد كرد و بر آنان درود فرستاد . سپس فرمود : «اى مسلمانان! ماه بزرگ و مباركى بر شما سايه افكنده است و آن، ماهى سرشار از رحمت است. در اين ماه، رحمت بر كسى فرو مى ريزد كه او را بندگى كند، نه بر بنده مشرك و نه بر كسى كه در اسلام، بدعت گذار است».
٦٨٧٣.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : خداوند در آسمان هفتم، فرشته اى گماشته است كه به آن ، «داعى» گويند ، و چون ماه رجب فرا رسد ، آن فرشته هر شبِ آن ماه را تا صبح، ندا مى دهد : «خوشا بر ذاكران! خوشا بر طاعت كنندگان!» . خداوند نيز مى فرمايد : «من ، همنشين كسى هستم كه با من ، همنشين باشد، و مطيع كسى هستم كه اطاعتم كند، و آمرزنده كسى هستم كه از من آمرزش بخواهد . ماه، ماه من است و بنده، بنده من و رحمت، رحمت من. هر كه مرا در اين ماه بخواند ، پاسخش مى گويم، و هر كه از من [چيزى ]بخواهد، عطايش مى كنم، و هر كه از من هدايت جويد ، راه نمايش خواهم بود . اين ماه را رشته اى (ريسمانى) بين خودم و بندگانم قرار داده ام. هر كس به اين رشته (ريسمان) چنگ زند، به من مى رسد».
[١] اَصَمّ ، به معناى دربسته ، توپُر ، كَر و سنگين است .