٧٠٤٧.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : خدايا! مرا چنان كن كه از تو بترسم ، تا آن جا كه گويا تو را مى بينم ، هميشه تا هنگامى كه ديدارت مى كنم ؛ و مرا با پروامندى از خودت ، سعادتمند كن و با نافرمانى ات ، به شقاوتم ميفكن ؛ و در حكم خويش برايم خوبى را برگزين و در تقدير خود ، برايم مباركى قرار بده ، تا دوست نداشته باشم كه آنچه تو به تأخيرش انداخته اى ، جلو افتد و نه آنچه تو جلو انداخته اى ، به تأخير افتد .

٧٠٤٨.امام باقر عليه السلام : هر گاه از خانه ات بيرون رفتى ، بگو : « ... پروردگارا! تقديرت را بر ما مبارك گردان و ما را به قضاى خويش راضى ساز ، تا دوست نداشته باشيم كه آنچه تو به تأخير انداخته اى ، جلو افتد و نه آنچه تو جلو انداخته اى، به تأخير افتد».

٧٠٤٩.امام صادق عليه السلام ـ در دعاى روز عَرَفه ـ: خدايا! تقديرت را بر من ، مبارك گردان ، و مرا به قضاى خويش راضى ساز . خدايا! گوش هاى دلم را به ياد خودت باز كن ، و مرا شكر و توفيق و عبادت و خشيت ، روزى گردان ، اى پروردگار جهانيان!