دانشنامه ميزان الحكمه - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٤٩٧
«آيا ننگريستى به آنان كه نعمت خدا را با ناسپاسى تغيير دادند و قوم خود را به سراى هلاكت نشاندند؟» .
«از بنى اسرائيل بپرس كه: چه قدر به آنان نشانه روشن داديم؟! هر كس نعمت خدا را ـ پس از آن كه به او رسيد ـ تغيير دهد، پس خداوند، سخت كيفر است».
حديث
٧٠٨٣.امام على عليه السلام : ناسپاسى ، سبب نابودى نعمت هاست.
٧٠٨٤.امام صادق عليه السلام : هر كه نعمت بر او بزرگ (بسيار) باشد ، نياز مردم به او نيز زياد خواهد شد . پس اگر به رفع نياز آنان برخيزد ، از سوى خدا افزايش نعمت را براى خود فراهم آورده است؛ و اگر چنين نكند ، نعمت را در معرض زوال ، قرار داده است.
٧٠٨٥.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : خداوند، گروه هايى دارد كه براى سود [رسانى به] بندگان، نعمت هايى را ويژه آنان ساخته است و تا وقتى از آن نعمت ها ببخشند ، آنها را برايشان نگه مى دارد. پس هر گاه از بخشش دريغ كنند، خداوند ، نعمت ها را از آنان گرفته، به ديگران مى دهد.
١٦ / ٩
خيانت
٧٠٨٦.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : اگر در خانه اى خيانت باشد ، بركت از آن برداشته مى شود.
٧٠٨٧.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : دست خدا روى دستِ دو شريك است، تا وقتى كه يكى از آن دو به ديگرى خيانت نكند . پس هر گاه يكى از آن دو ، خيانت كند ، خداوند ، دست خود را از روى دست آنان بر مى دارد و بركت ، از هر دو مى رود.