٦٣٧٣.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر گاه حاكم ستم كند ، بارانْ اندك مى شود ، و هر گاه اهل ذمّه فريب داده شوند ، دشمنى شان آشكار مى گردد و هر گاه گناهانْ پديدار شوند ، زلزله رخ مى دهد ، و هر گاه امر به معروف كم شود، حرامْ مباح مى گردد و اين، همان تبديل شدن [نعمت ها به نقمت ها] ، سپس پشت كردن [دنيا] ، و سپس نابود گشتن است .

٦٣٧٤.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر گاه زنا علنى گشت، مرگِ ناگهانى، بسيار مى گردد و هر گاه كم فروشى شد ، خداوند به قحط و كمبود، گرفتارشان مى سازد و هر گاه از پرداخت زكات خوددارى كردند ، زمين [نيز] بركت هايش را (اعم از: كشت و ميوه ها و معدن) باز مى دارد و هر گاه در داورى ها ستم نمودند، همديگر را بر ستم و تجاوز يارى مى رسانند و هر گاه پيمان ها را شكستند، خداوند، دشمنشان را بر آنان چيره مى سازد و هر گاه قطع رحم نمودند، دارايى ها در دستان اشرار قرار مى گيرد و هر گاه امر به معروف و نهى از منكر نكردند و از نيكانِ اهل بيتم پيروى ننمودند ، خداوند، بَدانشان را بر ايشان چيره مى نمايد ، آن گاه نيكانشان دعا مى كنند؛ ولى اجابت نمى شوند.

٦٣٧٥.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : پنج چيز است كه هر گاه به آنها گرفتار شديد، از آنها به خدا پناه بريد : هرگز در ميان قومى گناه، پديدار نگشت، كه آن را علنى كرده باشند، مگر اين كه در بين آنان طاعون و دردهايى كه در گذشتگانشان نبود ، پديد آمد ؛ و در وزن و ترازو كم نگذاشتند، مگر اين كه به قحط و تنگ دستى شديد و ستم پادشاه گرفتار آمدند ؛ و از پرداخت زكاتْ خوددارى ننمودند، جز اين كه از باران آسمان، محروم شدند و اگر حيوانات نبودند ، باران نمى ديدند ؛ و پيمان خداوند عز و جل و فرستاده اش را نشكستند، جز اين كه خداوند، دشمنشان را بر آنان چيره ساخت ، به طورى كه فقط بعضى از آنچه را كه در دستانشان بود، در اختيار گرفتند ؛ و به غير آنچه خداوند نازل كرده بود، حكم نكردند، جز اين كه عذابشان را در بينشان قرار داد .