دانشنامه ميزان الحكمه - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٥٣
فصل سوم : احاديثى كه ظاهر آنها بر امكان بَدا در قضاى محتوم، دلالت مى كند
٦٣١٦.امام على عليه السلام : همانا خداوند، [حتّى] كار حتمى را باز مى گرداند .
٦٣١٧.الكافى ـ به نقل از محمّد بن مسلم، از امام باقر يا امام ص: در آن شب، فرشتگان و نويسندگان، به آسمان دنيا فرود مى آيند . آن گاه چيزهايى را كه در اين سال، انجام مى شوند و چيزهايى كه به بندگان مى رسد ، مى نويسند و امر آن نزد خدا موقوف است و در آنها مشيّت خداست. پس، هر كدام را بخواهد، پيش مى اندازد و هر كدام را بخواهد، پس مى اندازد ، و محو و اثبات مى كند و اصل كتاب، نزد اوست .
٦٣١٨.امام باقر عليه السلام ـ وقتى اين سخن خداى متعال ذكر شد : «در آن [شب: در شب قدر، هر چيزى كه در آن سال رخ مى دهد تا شب قدر سال آينده ، از: خير يا شر ، و فرمان بردارى يا نافرمانى ، و مولود و اَجَل و روزى ، مقدّر مى شود. پس آنچه در اين شبْ مقدّر گردد و حُكم شود، حتمى است و براى خداوند عز و جل در آن، مشيّت است .
٦٣١٩.امام صادق عليه السلام : تقدير در شب نوزدهم ، قضا (حكم) در شب بيست و يكم و قطعى شدنِ آنچه تا شب قدر سال بعدى رخ مى دهد، در شب بيست و سوم ماه رمضان است . خداوند ـ كه ثنايش بِشكوه باد ـ حق دارد كه هر چه درباره آفريدگانش مى خواهد، انجام دهد .