٧٠٦٩.الكافى ـ به نقل از فُضَيل ـ: امام باقر عليه السلام فرمود : «همانا بنده گناه مى كند ، پس روزى اش از او جدا مى شود» و آن گاه اين آيه را خواند : «آن گاه كه سوگند خوردند كه صبحگاهان برخيزند و ميوه باغ را برچينند ؛ ولى «إن شاء اللّه » نگفتند . پس، در حالى كه خوابيده بودند ، بلايى از سوى پروردگار ، بر آن باغ به گردش در آمد» .

٧٠٧٠.امام صادق عليه السلام : همانا مؤمن، گاه ، نيّت گناه مى كند ، پس، از روزى اش محروم مى شود .

٧٠٧١.امام على عليه السلام : خداوندا! از تو به خاطر هر گناهى كه به گم راهى ، فرا مى خواند و از راه هدايت به بيراهه مى برد و روزى را مى كاهد و بركت را از بين مى برد و يادآورى را خاموش مى سازد، آمرزش مى طلبم . پس بر محمّد و خاندانش درود فرست و آن گناهِ مرا بيامرز ، اى بهترينِ آمرزندگان!