٦٧٨٨.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر گاه خداى متعال ، اهل يك آبادى را ببيند كه در گناهان ، زياده روى مى كنند و در ميان آنان سه نفر باايمان هست، به آنان خطاب مى كند : «اى كسانى كه نافرمانى ام مى كنيد! اگر ميان شما مؤمنانى نبودند كه در پرتو جلالِ من ، با هم دوستى كنند [١] و با نمازشان زمين و مساجد مرا آباد سازند و سحرگاهان، از بيم من به استغفار بپردازند ، عذابم را بر شما نازل مى كردم و باكى هم نداشتم!».

٦٧٨٩.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : خداوند به سبب مؤمن صالح، بلا را از صد خانواده از همسايگانش دور مى كند.

٦٧٩٠.امام على عليه السلام : خداى متعال، هر گاه بخواهد زمينيان را عذابى برساند، مى فرمايد : «اگر كسانى نبودند كه در پرتو جلال من، با هم دوستى كنند و مساجد مرا آباد سازند و سحرگاهانْ به استغفار بپردازند ، اگر آنان نبودند ، عذابم را نازل مى كردم» .

٦٧٩١.امام على عليه السلام : پيروان ما ، آنان اند كه در راه ولايت ما، بخشش مى كنند، در راه دوستى ما با يكديگر مهر مى ورزند ، و در راه زنده نگه داشتن امر و مكتب ما ، به ديدار هم مى روند؛ كسانى كه چون خشمگين شوند، ستم نمى كنند و چون راضى شوند ، اسراف نمى كنند، و براى همسايگانشان مايه بركت اند و نسبت به همنشينان خود، باصفايند.

[١] اشاره است به اين كه دوستى و همدلى اهل ايمان، جلوه جلال و شُكوه خداوند است .