دانشنامه ميزان الحكمه - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٣٠٧
٦٧٠٨.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : خداوند فرموده است : «انفاق كن تا عطايت كنم».
٦٧٠٩.امام باقر عليه السلام : خورشيد، طلوع مى كند و همراه آن ، چهار فرشته است . فرشته اى ندا مى دهد : «اى نيكوكار! به پايان برسان و بر تو بشارت باد!» . فرشته اى ندا مى دهد : «اى بدكار! دست بردار و كوتاه بيا!» . فرشته اى هم ندا مى دهد : «[ خدايا! ]انفاق كننده را [ مالى] جايگزين ده [١] و ثروت بخيل را تلف كن!» ... .
٦٧١٠.امام على عليه السلام ـ به كميل بن زياد ـ: اى كميل! بركت ، در مال كسى است كه زكات بپردازد ، نسبت به مؤمنان ، ايثار داشته باشد و به خويشاوندان ، نيكى رساند .
٦٧١١.امام على عليه السلام : بركت مال ، در صدقه دادن است.
٦٧١٢.امام على عليه السلام : ستم را با عدالت ، و فقر را با صدقه و بخشش ، درمان كنيد .
٦٧١٣.امام على عليه السلام ـ در حكمت هاى منسوب به ايشان ـ: زكات ، در ظاهر ، كاسته شدن است ؛ ولى در حقيقت ، افزونى است.
٦٧١٤.فاطمه عليهاالسلام : خداوند ، ايمان را براى پاكسازى از شرك ... و زكات را براى افزايش روزى ، واجب ساخت.
[١] اشاره است به آيه : «وَ مَآ أَنفَقْتُم مِّن شَىْ ءٍ فَهُوَ يُخْلِفُهُو» (سبأ : آيه ٦٩) .