«و اگر مردمِ آبادى ها ايمان مى آوردند و پروا پيشه مى كردند ، بركت هايى از آسمان و زمين ، به روى آنان مى گشوديم ؛ ليكن تكذيب كردند . ما هم آنان را به كيفر كارهايشان ، گرفتيم» .

«واگر آنان ، تورات و انجيل و آنچه را از سوى پروردگارشان بر آنان نازل شده بود، بر پا مى داشتند، از بالاى سر و از زير پاهايشان [از نعمت هاى الهى] برخوردار مى شدند . برخى از آنان ، گروهى ميانه رو و بيشترشان ، زشت كردار بودند» .

«و هر كس از خداوند پروا كند ، خداوند ، برايش راه خروجى [ از مشكلات] قرار مى دهد و او را از جايى كه گمان نمى كند ، روزى مى بخشد؛ و هر كس بر خدا تكيه كند ، او برايش بس است . خداوند ، كار خويش را به سامان مى رساند . به يقين ، خداوند براى هر چيزى ، اندازه اى قرار داده است» .

حديث

٦٥٨٨.امام على عليه السلام ـ در سخنرانى اى كه در آن ، به پرهيزگارى برمى انگي: امّا بعد ، شما را به پروا كردن از خدا، سفارش مى كنم ... . هر كه پروا پيشه كند ، سختى ها ، پس از آن كه نزديك شده اند ، از او دور مى شوند ... و رحمت ، پس از آن كه كوچيده است ، به سويش باز مى گردد و نعمت ها ، پس از آن كه خشكيده اند ، بر او سرشار مى شوند و بركت ، پس از آن كه كاهش يافته است ، بر او سرازير مى گردد .