اين ازدواج، حدود دو ماه پس از بازگشت رسول خدا (ص) از سفر تجارتى شام انجام گرفت. «١» سنّ پيامبر (ع) به هنگام ازدواج ٢٥ و سنّ خديجه چهل سال ذكر شده است. «٢» مولود كعبه‌ سال سى‌ام «عامُ الْفيل» شهر مكّه شاهد حادثه‌اى شگرف و بى‌نظير بود. «فاطمه بِنْت اسد» همسر «ابوطال» در حالى كه در «مَسْجِدُ الْحَرام» مشغول طواف بود، در خود احساس درد زايمان كرد. ناچار خود را به ديوار كعبه نزديك كرد و گفت:
«خداوندا! به تو و پيامبرانت و كتابهايى كه از سوى تو نازل شده است و نيز به سخن جدّم ابراهيم بنيانگذار اين خانه ايمان دارم. پروردگارا! به حرمت بنا كننده اين خانه و به حق كودكى كه در رحم من است ولادت آن را بر من آسان گردان!» لحظه‌اى نگذشت كه ديوار خانه به صورت اعجازآميزى شكافته شد و «فاطمه بنت اسد» وارد خانه شد و در آنجا وضع حمل كرد. «٣» و بدين‌ترتيب حضرت على عليه السّلام به دنيا آمد.
اين حادثه را قاطبه محدّثان و موّرخان شيعه و بسيارى از دانشمندان اهل سنّت در كتابهاى خود آورده و آن را يك فضيلت بى‌نظير خوانده‌اند. «٤» به عنوان نمونه:
حاكم نيشابورى مى‌نويسد: «اخبار متواتره گوياى اين است كه فاطمه بنت اسد