تاريخ اسلام در دوران پيامبر اكرم(ص) - جمعی از نویسندگان - الصفحة ١٦٢
پاهاى مجروح و خون آلود وى افتاد، اشك از ديدگانش سرازير شد، آنگاه با آب دهان خود بر پاهاى على عليه السّلام كشيد و جراحتش برطرف گرديد؛ به گونهاى كه تا وقتى زنده بود از درد پا شكايت نكرد. «١» اقامه نماز جمعه رسول خدا (ص) همراه على (ع) و دخترش فاطمه سلام اللَّه عليها و بقيّه همراهان- به جز ابوبكر كه از پيش وارد «يثرب» شده بود- روز جمعه به طرف «مدينه» حركت كرد.
هنگام ظهر ميان قبيله «بَنى سالِمِ بْنِ عَوف» رسيد و كنار مسجدى كه پيش از ورود رسول خدا (ص) ساخته بودند، فرود آمد و نماز جمعه را در آن مكان با صد نفر از مسلمانان اقامه كرد. «٢» و اين نخستين نماز جمعهاى بود كه در اسلام اقامه شد. «٣» رسول اكرم (ص) در نخستين خطبه پس از حمد و ثناى الهى فرمود:
«گواهى مىدهم كه خدايى جز خداى يگانه بىشريك نيست و گواهى مىدهم كه محمّد بنده و فرستاده اوست كه او را با هدايت و نور و موعظه در دوران فترت پيامبران و نادانى و گمراهى مردم و نزديكى رستاخيز، فرستاد.
هر كه خدا و پيامبر او را اطاعت كند هدايت و رشد يافته و هر كس نافرمانى آنها كند گمراه شده و در ضلالتى دور افتاده است.
شما را به پرهيزكارى سفارش مىكنم؛ زيرا بهترين سفارشى كه مسلمان به مسلمانى كند اينست كه وى را به كار آخرت ترغيب كند و به ترس از خدا وادارد ...
نيكوكار باشد چنانكه خدا با شما نيكى كرده است و با دشمنان وى دشمنى كنيد