باز خرد.
به او گفتم: برادر! سفارشت درباره من همين است!؟ گفت: برادر من اين انصارى است نه تو.» «١» همو گويد:
«پس از اسارت در ميان طايفه‌اى از انصار بودم و چون نهار، يا شام را مى‌آوردند آنچه نان بود به من مى‌دادند و خود به خرما قناعت مى‌كردند.» «٢» اسَرا به «مدينه» برده شدند و به تدريج در برابر پرداخت «فِدْيِه»- از هزار تا چهار هزار درهم به تناسب وضع مالى شان- آزاد شدند. برخى نيز كه توانايى پرداخت «فِدْيه» را نداشتند و با سواد بودند، به ازاء با سواد كردن ده نفر از مسلمانان آزاد گشتند. «٣» فقط دو نفر از آنان به نامهاى «نَضْرِبْن حارِث» و «عُقْبَةِ بْنِ ابى‌ مُعَيْط» كه از دشمنان سرسخت اسلام بودند، به دستور رسول خدا (ص) اعدام شدند؛ «٤» زيرا چه بسا اگر اينان آزاد مى‌شدند و دوباره به مكّه باز مى‌گشتند، دست از توطئه و شرارت عليه اسلام و مسلمانان بر نمى‌داشتند.