اين داستان به خوبى بيانگر قاطعيّت، شجاعت، ايمان استوار و موقعيّت استثنايى عموى بزرگوار پيامبر (ص) در ميان قريش و ترس و وحشت آنها از اين شير بيشه اسلام است. از اين رو، «حَلَبى» سيره نويس اسلامى پس از نقل اين ماجرا مى‌افزايد:
«رسول خدا (ص) با اسلام حمزه بسيار خوشحال شد؛ زيرا حمزه نيرومندترين جوان قريش بود و ابّهت و عزّت نفس خاصّى داشت و در شهامت و شجاعت بى‌نظير بود. روى همين جهت قريش مجبور شدند پس از اسلام وى از اذيّت و آزار خود نسبت به پيامبر (ص) بكاهند.» «١» گسترش اسلام و نگرانى قريش‌ هر روز كه بر حيات اسلام مى‌گذشت موجبات نگرانى و آشفتگى قريش بيشتر مى‌شد. مهمترين اين موجبات عبارت بود از:
الف- مهاجرت مسلمانان به كشور حبشه و پيدا كردن پايگاه امنى براى انجام مراسم دينى و مبارزه عليه شرك و بت‌پرستيف به ويژه با توجّه به ناكامى فرستادگان قريش در بازگرداندان مهاجران.
ب- انتشار اسلام در ميان قبايل مختلف و پيوستن چهره‌هاى سرشناس و دليرى همچون «حمزة بن عبدالمطّلب» و نيز چهره‌هايى مانند «عمر بن خطّاب» كه تا ديروز در رديف سرسخت‌ترين دشمنان و شكنجه گران پيامبر (ص) و پشتوانه مشركان بود، «٢» به‌