پيش به سوى بدر رسول خدا (ص) پس از كسب اطّلاعات لازم از موقعيّت نظامى دشمن، در شب جمعه، هفدهم ماه رمضان حركت كرد و در كنار چاههاى بدر در «عُدْوَةَ الدُّنْيا» «١» بر روى زمينهاى‌شنى موضع گرفت. سپاهيان حوضى ساختند و از آب چاه آن را انباشتند. شنى موضع گرفت. سپاهيان حوضى ساختند و از آب چاه آن را انباشتند.
سپاه دشمن نيز پيش از سربازان اسلام خود را به سرزمين بدر رسانده و در «عُدْوَةُ الْقُصْوى‌» ناحيه جنوبى بدر موضع گرفته بودند.
زمينى كه مشركان انتخاب كرده بودند، براى عمليّات نظامى مناسبتر از نقطه‌اى بود كه مسلمانان فرود آمده بودند، چون هم مرتفع و مسلطّ بر اطراف بود و هم سفت و محكم و قابل مانور. ولى خداوند امدادهاى غيبى اش را در شب حمله بر مسلمانان فرو فرستاد؛ باران رحمت الهى باريدن گرفت. «٢» و زمين شنزار غير قابل مانور را زير پاى رزمندگان اسلام محكم ساخت و زمينى را كه دشمن بر آن بود گل آلود و غير قابل تردّد كرد.
«عمّار ياسر» و «عبداللَّه بن مسعود» كه آن شب براى كسب اطّلاعات اردوگاه دشمن را دور زدند، وضعيّت روحى مشركان را به پيامبر (ص) چنين گزارش دادند:
همه لشگر را هراس و وحشت و اضطراب فرا گرفته است، چندانكه وقتى اسبى از آنان مى‌خواست شيحه بكشد (با تازيانه) به صورتش مى‌زدند تا