از بعضى روايات تاريخى چنين استفاده مى‌شود كه آنان در كتابهاى آسمانى خود اوصاف پيامبر آخر الزّمان را كه بدين سرزمين هجرت مى‌كند خوانده بودند و در انتظار وى بودند.
آنان هنگامى كه با مشركان «اوْس» و «خزرج» درگير مى‌شدند با تهديد به آنها مى‌گفتند:
«ما منتظر پيامبرى هستيم كه به اين زودى برانگيخته خواهد شد. او شما را همچون قوم عاد و ثمود خواهد كشت. ما از او پيروى مى‌كنيم و به كمك او بر شما چيره خواهيم شد.» «١» مسيحيّت نيز در جنوب عربستان كم و بيش راه يافته بود و عدّه‌اى از مردم «يمن» و «نجران» به خاطر همسايگى با حبشه و روابط تجارى با شام بدان گرويده بودند.
بعضى، تاريخ نفوذ و گسترش مسيحيت در «يمن» را اواخر قرن سوّم ميلادى ذكر كرده‌اند و نوشته‌اند نصرانيّت از حبشه، شام و عراق وارد يمن شده و به تبليغ و نشر اين آيين پرداختند. «٢» البته بر اثر مجاورت «يمن» با امپراطورى ايران و نفوذ ايرانيان در حكومت «يمن» تعدادى از عربهاى اين ناحيه مانند قبيله «بَنى‌ تميم» با عقايد ايرانيان (مجوسيّت) آشنا شدند. «٣» وضعيت سياسى جهان قبل از بعثت‌ در آستانه طلوع اسلام، تنها شبه جزيره عربستان گرفتار چنين وضعيّت شوم و نابسامانى نبود بلكه سراسر گيتى در ظلمت و جهالت، خرافات و جنگ و كشتار فرو رفته بود.