٦- مومنان مولاى يكديگر هستند و هيچ كافرى بر مؤمنان ولايت ندارد.
٧- همه مؤمنان در برابر صلح يكسان هستند و هيچ مؤمنى بدون مشورت با ساير مؤمنان در جهاد در راه خدا صلح نخواهد كرد.
٨- هر فردى، مسلمانى را بدون جهت بكشد قصاص خواهد شد مگر آنكه ولىّ مقتول رضايت دهد.
٩- هيچ مسلمانى كه به خدا و روز قيامت ايمان داشته و اين قرارداد را پذيرفته است نمى‌بايست جنايتكارى را يارى رساند يا او را پناه دهد و اگر كسى چنين كارى كند روز قيامت دچار لعنت و خشم الهى خواهد گشت.
١٠- مشركان قريش و يارانشان نمى‌بايست در پناه گرفته شوند.
١١- تا هنگامى كه مؤمنان در حال جنگ باشند، يهوديان نيز مى‌بايست همراه ايشان هزينه جنگ را تأمين نمايند.
١٢- هر يك از يهوديان و مسلمانان بر آيين خود خواهند بود و جان و مالشان محترم است مگر كسى كه مرتكب ستم و گناه شود.
١٣- كسى بدون اجازه محمّد صلى اللَّه عليه وآله حقّ ندارد از اين پيمان خارج شود.
١٤- هر كدام از يهوديان و مسلمانان متكفّل هزينه خود هستند ولى بايد يكديگر را يارى دهند و با هر كس كه با اهل اين قرار داد جنگ كند بجنگند.
١٥- داخل «مدينه» براى همگان حَرَم است (و هرگونه جنگ و خونريزى در آن ممنوع است).
١٦- هرگاه «مدينه» مورد حمله بيگانه قرار گرفت همگان بايد از آن دفاع كنند.
١٧- هرگاه ميان اهل اين پيمان، حادثه و اختلافى بروز كند كه بيم فتنه و فساد رود بازگشت آن و داورى در آن باره با خدا و رسول او «محمّد» (ص) است. «١»