عبدالمطّلب، هاشم، عبدمناف قُصَىّ، كلاب، مُرَّه، كَعْب، لُؤَىّ، غالب، فِهْر، مالك، نَضْر، كِنانه، خُزَيْمَه، مُدْرِكَه، اليَأْس، «١» مُضَر، نِزار، مَعَدّ و عَدْنان.
براساس آنچه كه از تاريخ استفاده مى‌شود هر يك از نياكان رسول خدا (ص) در برخوردارى از كمالات نفسانى و رعايت حدود و ارزشهاى انسانى و نشر و گسترش آنها در ميان جامعه، نمونه بودند و وجودشان منشأ خدمات فراوانى براى مردم بويژه تهيدستان و درماندگان بود.
عَدْنان، سرسلسله اين دودمان شريف و پدر عرب عدنانى است كه در شمال شبه جزيرة العرب- تِهامَه، نجد و حجاز- مى‌زيستند؛ در قبال آنان عرب قحطانى است كه از نسل «قَحْطان» يا «يَقْطان بن عامر» بودند و در نواحى جنوب شبه جزيرة العرب مثل يمن و ا تاريخ اسلام در دوران پيامبر اكرم(ص) ٤٤ درس ٣ نياكان پيامبر(ص)(١)
طراف آن زندگى مى‌كردند و نسب تمامى قبائل عرب به اين دو نفر (عدنان و قحطان) مى‌رسد. «٢» مُضَرْ، سرور فرزندان پدرش و مردى بخشنده و انديشمند بود. وى- بنابر قولى- سرسلسله قريش است. «٣» مُضَرْ بر آيين حنيف بود. از رسول خدا (ص) نقل شده است مُضَرْ را ناسزا نگوييد كه او بر آيين ابراهيم بوده است. «٤» از جمله سخنان به يادگار مانده اوست:
«كسى كه بدى بكارد پشيمانى درو مى‌كند. بهترين نيكى آن است كه با شتابتر انجام گيرد؛ بنابراين نفوس خود را در آنچه مصلحت شما را تأمين مى‌كند، بر ناملايمات وادار كنيد و در آنچه شما را تباه مى‌سازد، از خوشى‌ها باز داريد كه بين صلاح و فساد جز شكيبايى و خويشتن‌دارى چيزى نيست.» «٥»