حرم يا غير حرم از آنچه مى‌پسنديد نصب مى‌كرد. آنگاه به طواف آن مى‌پرداخت، آنچنانكه كعبه را طواف مى‌كرد و اين‌گونه بتها را «انصاب» مى‌ناميدند. و چنانچه آن سنگها تمثال مى‌بود آنها را «اوثان و اصنام» مى‌خواندند.
ميزان اعتقاد بت‌پرستان به بتها بت‌پرستان على رغم علاقه و پايبندى شديدى كه به بتها داشتند، آنها را به عنوان خالق و آفريدگار نمى‌شناختند و آفريدگار زمين و آسمان را «اللَّه» مى‌دانستند. قرآن در اين رابطه مى‌فرمايد:
«وَلَئِن سَأَلْتَهُم مَنْ خَلَقَ السَّماوَاتِ وَالْأَرْضَ وَسَخَّرَ الشَّمْسَ وَالْقَمَرَ لَيَقُولُنَّ اللَّهُ.» «١» اگر از آنان (مشركان) بپرسى چه كسى آسمانها و زمين را افريده و خورشيد و ماه را مسخّر شما كرده است؟
به طور مسلّم مى‌گويند «اللَّه» تاريخ اسلام در دوران پيامبر اكرم(ص) ٣٨ درس ٣ نياكان پيامبر(ص)(١)
.
آنان بتها را به اعتقاد وساطت و شفاعت در پيشگاه خدا «٢» و مى‌گفتند:
«مَا نَعْبُدُهُمْ إِلَّا لِيُقَرِّبُونَا إِلَى اللَّهِ زُلْفَى‌.» «٣» آنها (بتها) را پرستش نمى‌كنيم مگر بدان منظور كه ما را به درگاه خداوند نزديك كنند.
عقيد به قيامت، كمتر در ميان آنان به چشم مى‌خورد و مى‌گفتند:
«اين روزگار است كه ما را به هلاكت مى‌رساند و جز زندگى دنيا حياتى‌