بى‌بهره نماند. با پيكر مجروح به سوى يمن گريخت و در «صنعاء» به هلاكت رسيد. «١» اين واقعه ٥٣ سال پيش از هجرت رخ داد و به خاطر اهميّتش مبدأ تاريخ عرب به شمار رفت و به «عامُ الْفيل» مشهور گشت.
قرآن از اين حادثه تاريخى در سوره «فيل» ياد كرده است. «٢» ميلاد نور «عبداللَّه» كوچكترين «٣» و عزيزترين پسر «عبدالمطّلب» بود «٤» و نزد پدر احترام فراوانى داشت.
وى، چون به سنّ جوانى رسيد پدرش درصدد برآمد تا دخترى نجيب و شريف را به همسرى وى درآورد. از اين‌رو، «آمِنَه» دختر «وَهَب» رئيس تيره «بنى زُهْرَه» را كه دخترى نجيب و با تقوا و از خانواده‌اى شرافتمند بود براى «عبداللَّه» خواستگارى كرد و شبستان زندگى او را با داشتن همسرى مانند «آمنه» روشن ساخت.
«عبداللَّه» پس از ازدواج با «آمنه» براى تجارت عازم «شام» شد. هنگام بازگشت در «يثرب» بيار شد و در همانجا در گذشت.
يگانه ثمره اين ازدواج فرخنده پسرى شد به نام «محمّد» صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وآله كه در هفدهم ربيع الاوّل «عامُ الْفيل» و حدود دو ماه پس از درگذشت پدر به دنيا آمد. «٥» هنگام ميلاد رسول خدا (ص) اتّفاقات عجيبى به وقوع پيوست. ايوان «كسرى‌» لرزيد و سيزده يا چهارده كنگره آن فرو ريخت، درياچه ساوه فرو نشست، آتشكده فارس‌