الأحابيش» «١» را بست. «٢» نام «عبد مناف»، «مُغيرَه» و كنيه‌اش، «ابوعبد شمس» بود و چون بسيار زيبا بود او را «قمر البطحاء» مى‌گفتند. «٣» از وى پنج پسر بر جاى ماند: هاشم، عبد شمس، مطّلب، تَوْفَلْ و ابوعمرو. «٤» هاشم، جدّ دوم رسول خدا (ص) و تاريخ اسلام در دوران پيامبر اكرم(ص) ٥٢ ماجراى اصحاب اخدود ص : ٥١ سرسلسله «بنى هاشم» است. وى از چهره‌هاى سرشناس قريش بود و در مردمدارى، مهمان نوازى و دستگيرى از مستمندان، نظير داشت. چون موسم حج فرا مى‌رسيد در ميان قريش بپا مى‌خاست و همچون جدّ اعلاى خود «قُصىّ» مى‌گفت:
«اى گروه قريش! شما پناهندگان (خانه) خدا و اهل بيت الحرام او هستيد. در اين ايّام، زائران (خانه) خدا نزد شما مى‌آيند تا حرمت خانه او را بزرگ دارند.
آنان مهمان خدايند و سزاوارترين مهمان براى احترام مهمان خداست ... پس مهمانان و زائران (خانه) او را گرامى بداريد ...»» خود او در اين كار پيشقدم مى‌شد؛ از روز هفته ذى‌حجّة براى حاجيان غذا آماده مى‌كرد و اين كار، در منى، عرفات و مكّه ادامه داشت تا زمانى كه حجّاج مكّه را ترك مى‌كردند. وى، علاوه بر اطعام، حوضچه‌هايى از پوست را در نقاط مختلف پر از آب زمزم مى‌كرد و در اختيار مهمانان خدا قرار مى‌داد. «٦»