حمله عمومى‌ مبارزه تن به تن براى مشركان گران تمام شد؛ زيرا چهار تن از دلير مردانشان را از دست دادند. از اين رو، حمله عمومى را آغاز كرده از هر سو تيرها را به سوى سپاه اسلام فرو ريختند و بسان نيروى واحدى بر صفوف مسلمانان هجوم بردند.
سپاهيان اسلام با تمركز در محلّ استقرارشان، سدّ پولادينى در برابر مهاجمان ايجاد كرده به دستور پيامبر (ص) باران تير بر سر مشركان ريختند.
جنگ و گريز بين دو نيرو، زمانى طول كشيد. امدادهاى غيبى الهى، «١» فرماندهى مدبّرانه رسول خدا (ص) و حضور او در صف مقدّم جبهه «٢» و سخنان گرم و مهيّج آن حضرت در تشويق رزمندگان به پيكار- كه مى‌فرمود: به خدايى كه جان محمّد در دست اوست، هر كس كه امروز با اينان بجنگد و به دشمن پشت نكند و چنان پايدارى كند تا به شهادت برسد، خداوند او را وارد بهشت مى‌كند. «٣»- روح جهاد و مقاومت را در رزمندگان تقويت مى‌كرد.
رسول خدا (ص) مشتى خاك برداشت و به چهره دشمنان پاشيد و فرمود:
«چهره هاتان سياه باد! خداوندا، دلهاشان را مرعوب ساز و گامهايشان را بلغزان!» «٤» مجاهدان اسلام در حالى كه شعار مى‌دادند: «يا مَنْصُورُ امِتْ» «٥» در قلب صدها شمشير زن قريش فرو رفتند و حملاتشان را متوجّه سران قريش كردند.