و در راه خدا چناكه بايد جهاد كنيد كه او شما را برگزيده و مسلمان ناميده است تا هر كس به هلاكت مى‌رسد از روى حجّت هلاك شود و هر كه زندگى يابد از روى حجّت باشد.
خدا را بسيار ياد كنيد و براى پس از مرگ كار كنيد. هر كه روابط خويش را با خدا سامان دهد، خدا روابط او را با مردم نيك گرداند ...» «١» دوّمين خطبه را نيز پس از ستايش پروردگار چنين آغاز كرد:
«از شرّ نفس امّاره و رفتار ناپسند خويش به خدا پناه مى‌بريم. هر كه را خدا هدايت كند گمراه كننده‌اى نخواهد داشت، و كسى را كه خداوند گمراه كند هدايتى برايش نخواهد بود.
شهادت مى‌دهم كه خدايى جز خداى يگانه بى‌همتا نيست. نيكوترين سخن كتاب خداى تبارك و تعالى‌ است. رستگارى از آن كسى است كه خداوند قلبش را به وسيله قرآن بيارايد و او را پس از كفر به شرف اسلام نائل آورد.
خداوند قرآن را بر هر سخنى برگزيد؛ زيرا قرآن نيكوترين سخن و رساترين موعظه است.
آنچه را خدا دوست دارد، دوست بداريد. خدا را با تمام وجودتان دوست بداريد و از سخن او و يادش غافل نشويد ...
خدا را بپرستيد و به او شرك نورزيد و تقواى الهى را آنچنانكه شايسته اوست پيشه كنيد و آنچه را بر زبان مى‌آورد با صداقت عمل كنيد. همديگر را براى خدا دوست بداريد. همانا خداوند از اينكه پيمانش شكسته شود خشمناك مى‌گردد.» «٢» پيامبر (ص) در «مدينه» پس از اقامه نماز جمعه بزرگان قبيله «بَنى سالِمِ بن عَوْف» به پيامبر (ص) اصرار كردند