آتش آن وارد مى‌شوند و بد قرارگاهى است! آنها براى خدا همتايانى قرار دادند، تا (مردم را) از راه او (منحرف و) گمراه سازند؛ بگو: (چند روزى از زندگى دنيا و لذات آن) بهره گيريد، امّا عاقبت كار شما به سوى آتش (دوزخ) است.
و اگر قرآن مجيد از زبان حضرت ابراهيم عليه السلام نقل مى‌كند كه اين بت‌ها مردم را به گمراهى كشيده‌اند: «رَبِّ انَّهُنَّ اضْلَلْنَ كَثيراً مِنَ النَّاسِ» «١» برگشتش به همان گمراهگرى سران باطل پيشه است. زيرا بت‌ها موجودات بى اراده و بى‌شعورند و همين سران گمراهند كه با تبليغات و دسائس فراوان، مردم را به عبادت بت‌ها مى‌خوانند تا با فريب آنان، به اهداف طاغوتى خويش برسند. قرآن مجيد در آيه ديگر به مصداقى از سران باطل اشاره كرده و مى‌فرمايد:
«وَ اضَلُّ فِرْعَوْنُ قَوْمَهُ وَ ما هَدى‌» «٢» فرعون قوم خود را گمراه ساخت و هرگز هدايت نكرد.
و ظهور اين اضلال و تبعيت از آن نيز بدين گونه است كه:
«يَقْدُمُ قَوْمَهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ فَأَوْرَدَهُمُ النَّارَ وَبِئْسَ الْوِرْدُ الْمَوْرُودُ» «٣» روز قيامت، او در پيشاپيش قومش خواهد بود؛ و آنها را وارد آتش مى‌كند! و چه بد آبشخورى است كه بر آن وارد مى‌شوند.
گفتنى است كه بحث سران گمراه اختصاصى به فرعون زمان موسى عليه السلام و يا فرعون‌هاى زمان رسول اكرم (ص) ندارد، بلكه در جهان كنونى نيز استكبار جهانى كه به پروراندن فرعون‌هاى كوچكتر مبادرت مى‌كند، خود و اين پرورده‌هاى دست او همگى از مصاديق اين سران باطلند كه با انواع حيله و تزوير و از راه‌هاى اقتصاد و سياست و تبليغات فرهنگى و هزاران راه ديگر به گمراه كردن انسان‌ها مشغولند تا از اين رهگذر به‌