خود مى‌گذارد.
قرآن مجيد متذكر مى‌شود كه آنچه سبب شده برادران يوسف (ع)، عمل ننگين به چاه انداختن برادرشان را مرتكب شوند و به توجيه آن نيز بپردازند، همين تسويل نفس آنان بوده است. از زبان يعقوب عليه السلام نقل مى‌كند كه:
«بَلْ سَوَّلَتْ لَكُمْ انْفُسُكُمْ امْراً ...» «١» هوس‌هاى نفسانى شما، اين كار را برايتان آراسته است.
و در آيه ديگر اعتراف سامرى را نقل نموده كه او در جواب مؤاخذه موسى عليه السلام همين تسويل نفس را عامل مهم در اين مطلب دانسته كه او مردم را از خدا پرستى به شرك و كفر فرا خوانده است. «٢» گمراه‌كنندگان برونى‌ ١- شيطان:
اوّلين دشمن قسم خورده انسان از ديدگاه قرآن، شيطان است. خداوند متعال در آيات فراوانى به معرفى شيطان، اهداف، راههاى نفوذ و دشمنى سرسختانه‌اش با انسان پرداخته و به انسان‌ها هشدار داده كه در دام شيطان نيفتند. به عنوان مثال در آيه‌اى همه انسانها را مورد خطاب قرار داده، مى‌فرمايد:
«إِنَّ الشَّيْطَانَ لَكُمْ عَدُوٌّ فَاتَّخِذُوهُ عَدُوّاً إِنَّمَا يَدْعُوا حِزْبَهُ لِيَكُونُوا مِنْ أَصْحَابِ‌السَّعِيرِ» «٣» بدرستى كه شيطان دشمن شماست، پس او را دشمن بدانيد، [او] فقط دار و دسته‌اش را مى‌خواند تا آنها از ياران آتش باشند.
در آيه‌اى نيز بيان مى‌دارد كه او به عزّت پروردگار سوگند ياد كرده كه بندگان خدا-