«انَّا هَدَيْنَاهُ السَّبيلَ امَّا شَاكِراً وَ امَّا كَفوُراً» «١» «يَاقَوْمِ اتَّبِعُونِ أَهْدِكُمْ سَبِيلَ الرَّشَادِ» «٢» «وَ الَّذينَ جَاهَدوُا فينَا لَنَهْدِيَنَّهُمْ سُبُلَنَا» «٣» و در موارد فراوانى تعبير به «صراط» شده است؛ مثلا" در آيه‌اى درباره موسى و هارون عليهما السلام مى‌فرمايد: «وَ هَدَيْنا هُما الصِّراطَ الْمُسْتَقيم» «٤» و يا در مورد حضرت ابراهيم عليه السلام مى‌فرمايد: «شَاكِراً لأَنْعُمِهِ اجْتَبَاهُ وَهَدَاهُ إِلَى‌ صِرَاطٍ مُسْتَقِيمٍ» «٥» ، پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله را نيز به عنوان هدايتگر به صراط مستقيم معرفى نموده و با تأكيد بيان مى‌دارد كه: «وَ انَّكَ لَتَهدى‌ الى‌ صِراطِ مُسْتَقيمٍ» «٦» و سرانجام در يك دستور كلى به همگان تعليم مى‌دهد كه طالب هدايت به صراط مستقيم باشند «اهْدِنَا الصِّراطَ الْمُسْتَقيمَ» «٧» پس هدايت تشريعى يعنى نشان دادن راهى كه سالك را به رضوان، لقاى خداوند و سعادت آخرت برساند.
به عبارت ديگر راهنمايى به سوى شاهراه اصلى يعنى صراط مستقيم است و صراط مستقيم همان دين قيّم است كه مورد تصريح قرآن قرار گرفته:
«قُلْ إِنَّنِي هَدَانِي رَبِّي إِلَى‌ صِرَاطٍ مُسْتَقِيمٍ دِيناً قِيَماً» «٨» بگو: پروردگارم مرا به راه راست هدايت كرده، آيينى پابرجا (و ضامن سعادت دين و دنيا).
و اين دين قيّم و صراط مستقيم هم شامل اعتقادات صحيح و حق است چنانكه در