هدايت در قرآن

هدايت در قرآن - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٩٨

پيامبر اكرم (ص) درباره برگزيده شدن حضرت ابراهيم عليه السلام به مقام «خُلّت» مى‌فرمايد:
خداوند ابراهيم را به خليلى خود برنگزيد مگر به خاطر اينكه او طعام مى‌داد و شب هنگام كه مردم به خواب بودند به نماز مى‌ايستاد. «١» امام صادق عليه السلام نيز در پاسخ سؤالى درباره دليل گزينش ابراهيم عليه السلام به همين مقام، فرموده‌است:
«لِكَثْرَةِ سُجوُدِهِ عَلَى الأرْضِ» خداوند او را خليل خود قرار داد) به علت سجده زياد او بر زمين. «٢» همچنين از امام صادق عليه السلام نقل شده كه فرمود: خداوند به موسى بن عمران عليه السلام وحى نمود كه آيا مى‌دانى چرا تو را برگزيدم و براى مكالمه با خود انتخاب كردم؟ آن حضرت عرض كرد: نه‌اى پروردگار من. خداوند فرمود: من به زمين نظر كردم، پس كسى را متواضع‌تر از تو نسبت به خودم نيافتم (و اين دليل انتخاب تو بود). «٣» در ابتداى دعاى شريف ندبه به خصوصيت مهم ديگرى از انبيا و اولياى الهى يعنى زهد و عدم دنيا خواهى آنان اشاره كرده كه آن سبب گزينش آنان توسط خداوند بوده است. در اين دعا مى‌خوانيم:
«الّلهُمَّ لَكَ الْحَمْدُ عَلى‌ ما جَرى‌ بِهِ قَضاءُكَ فى‌ اوْلِيائِكَ الَّذينَ اسْتَخْلَصْتَهُمْ لِنَفْسِكَ وَ دينِكَ اذَا اخْتَرْتَ لَهُمْ جَزيلَ ما عِنْدَكَ مِنَ النَّعيمِ الْمُقيمِ الَّذى‌ لا زَوالَ لَهُ‌وَلَااضْمِحْلالَ بَعْدَ انْ شَرَطْتَ عَلَيْهِمُ الزُّهْدَ فى دَرَجاتِ هذِهِ الدُّنْيَا الدَّنيَّة وَ زُخْرُفِها وَ زِبْرِجَها فَشَرَطوُا لَكَ ذلِكَ وَ عَلِمْتَ مِنْهُمُ الْوَفاءَ بِهِ فَقَبِلْتَهُمْ وَ قَرَّبْتَهُمْ‌وَقَدَّمْتَ لَهُمُ الذِّكْرَ العَلِىَّ وَ الثَّناءَ الْجَلِىَّ وَ اهْبَطْتَ عَلَيْهِمُ الْمَلائِكَةَ وَ كَرَّمْتَهُمْ‌بِوَحْيِكَ » خدايا حمد و سپاس از براى تو است بر آنچه تقدير فرمودى، و جارى شده است‌