فصل ششم هدايت يافتگان و گمراهان‌ هدايت يافتگان‌ در طول حيات بشرى از آغاز تا كنون افراد و اصناف زيادى از فروغ هدايت بهره برده، به صراط مستقيم حق راه يافته‌اند. شمارش اين افراد و گروه‌ها از حوصله اين بحث خارج است، ما تنها به صنفى اشاره مى‌كنيم كه از مصاديق بارز «مُهتَدين» هستند و قرآن بر هدايت آنان تصريح دارد.
پيامبران اولين گروه از هدايت يافتگان مى‌باشند كه خداوند متعال خود عهده‌دار هدايت آنان بوده و با هدايت فطرى و هدايت از طريق وحى، آنان را به بالاترين درجات كمال، هدايت نموده است. خداوند متعال در سوره انعام پس از ذكر اسامى برخى از پيامبران مى‌فرمايد:
«وَمِنْ آبَائِهِمْ وَذُرِّيَّاتِهِمْ وَإِخْوَانِهِمْ وَاجْتَبَيْنَاهُمْ وَهَدَيْنَاهُمْ إِلَى‌ صِرَاطٍ مُسْتَقِيمٍ ذلِكَ هُدَى اللّهِ يَهْدِي بِهِ مَن يَشَاءُ مِنْ عِبَادِهِ ...» «١» و از پدران و فرزندان و برادران آنها (افرادى را برترى داديم) و برگزيديم و به راه راست، هدايت نموديم. اين هدايت خداست كه هر كس از بندگانش را بخواهد با آن راهنمايى مى‌كند! بديهى است كه هادى پيامبران كسى جز خدا نمى‌تواند باشد و آن بزرگان هرگونه‌