سبب اعتماد مردم در پذيرش سخنان و پيروى عملى از اعمال و رفتار آنان مى‌شود.
٢- هاديان بى توقع: پيامبران در مسير هدايت مردم به سوى رشد و آگاهى، هرگز توقع اجر و مزد از مردم را نداشتند. اين مطلب در قرآن مجيد از زبان پيامبرانى چون نوح، هود، صالح، لوط و شعيب عليهم السلام نقل شده كه همگى مى‌گفتند:
«وَمَا أَسْأَلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ أَجْرٍ إِنْ أَجْرِيَ إِلَّا عَلَى‌ رَبِّ الْعَالَمِينَ» «١» من دربرابر اين‌دعوت، پاداشى ازشما نمى‌طلبم؛ اجرمن تنها برپروردگار عالميان‌است.
در آيه‌اى به پيامبر اكرم (ص) امر نموده كه اجر رسالت خود را دوستى اهل‌بيت خويش قرار دهد:
«قُلْ لَا أَسْأَلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْراً إِلَّا الْمَوَدَّةَ فِي الْقُرْبَى‌» «٢» بگو: من هيچ پاداشى از شما بر رسالتم درخواست نمى‌كنم جز دوست داشتن نزديكانم [: اهل‌بيتم‌].
البته اين درخواست مزد نيست بلكه در حقيقت هدايت جديدى است كه در اين قالب به مردم ارائه فرموده و تذكر داده كه قدردانى عملى از زحمات پيامبر در صورتى محقق مى‌شود كه مردم به هدف پيامبر كه به كمال رساندن خود آنهاست توجه كنند و اين هدف نيز در سايه توجه به اهل‌بيت پيامبر و اطاعت عملى از دستورات آنها حاصل مى‌شود. در آيه ديگر ما را به همين حقيقت توجه داده و فرموده است: «و آنچه از پاداش (رسالت) از شما خواستم به نفع خود شماست.» «٣» عدم درخواست اجر مالى از مردم سبب اعتماد بيشتر آنها به حقانيت دعوت و هدايت پيامبران مى‌گردد، چنانكه مؤمن آل فرعون نيز به اقتضاى همين مطلب، قومش را مخاطب قرار داده و مى‌فرمود: از كسى تبعيت كنيد كه از شما اجرى طلب نمى‌كند و خود