اين همان رسالتى است كه پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله براى خود ذكر كرده و فرموده‌است.
«بُعِثْتُ لِاتَمِّمَ مَكارِمَ الاخْلاقِ» «١» من (به پيامبرى) برانگيخته شدم تا مكارم اخلاق را به اتمام برسانم.
مراحلى را كه قرآن مجيد براى تحقق اين بُعد از هدايت به انجام رسانده مى‌توان طى چند بند بيان نمود:
١- بيدار نمودن انسان از خواب غفلت: قرآن مجيد به طور مرتب زنگ‌هاى خطر را به صدا درآورده و به انسان‌ها هشدار داده است كه در اثر غفلت و جهالت گرفتار ضلالتى كه بسيارى از پيشينيان نيز دچار آن شده‌اند نگردند! در آيات فراوانى سخن از اقوام گذشته به ميان آورده، ارسال رسولان به سوى آنان را متذكر شده و سپس به عاقبت هلاكت بسيارى از آنها به وسيله عذاب‌هاى الهى اشاره كرده است. در سوره هود پس از نقل داستان‌هايى از امت‌هاى گذشته نتيجه‌گيرى مى‌كند كه اين داستان‌ها، براى مؤمنان پند و اندرز به همراه دارند.
«... وَ جاءَكَ فى‌ هذِهِ الْحَقُّ وِ مَوْعِظَةٌ وَ ذِكرى‌ لِلْمُؤْمِنينَ» «٢» و در اين (اخبار و سرگذشت‌ها،) براى تو حقّ، و براى مؤمنان موعظه و تذكّر است.
تذكّر به وجود شيطان و مكائد او از جمله امورى بوده كه قرآن مجيد به وسيله آن به مؤمنان هشدار داده و خواستار هوشيارى آنان شده است. در آيات مكررى به همراه نقل قَسَم‌هاى غليظ و شديد كه شيطان براى اغواى بنى‌آدم ياد كرده است، «٣» تذكر مى‌دهد كه مبادا فرزندان آدم دچار فريب شيطان شده و از صراط مستقيم عبوديت خارج شوند. «٤» بيان آثار خطرناك گناهان بر دل آدمى كه از جمله آن آثار، زنگار گرفتن دل و دور ماندن از حقايق است و همچنين بيان آثار برخى از گناهان خاص چون خوردن مال يتيم و