يك از شما به وسيله ديگرى بچشاند «١» بيان سرگذشت گذشتگان و هلاكت بسيارى از آنها به وسيله عذاب‌هاى الهى در همين دنيا، در راستاى انذار آيندگان و مخاطبان قرآن قرار دارد. آيات ناظر به عذاب‌هاى اخروى كه براى ترساندن انسان‌ها از عذاب الهى نازل شده است نيز به حدى فراوانند كه مى‌توان گفت بخش بزرگى از آيات اين كتاب آسمانى را به خود اختصاص داده‌اند.
برشمردن عذاب‌هاى مربوط به روز قيامت، عذاب‌هاى جهنم، خلود در آتش، اوصاف جهنميان و ... همگى براى تحقق همين هدف مى‌باشد.
نكته قابل تأمل در اين روش هدايتى قرآن يعنى بشارت و انذار اين است كه قرآن مجيد به بشارت و انذار به صورت كلى و براى مجموعه اعمال بسنده نكرده ودر بسيارى از موارد براى هر عمل، بشارت و يا انذار خاصى را مطرح نموده است. به عنوان مثال درباره انفاق، به انفاق كنندگان وعده اجر بزرگ و اينكه چيزى از اموال آنها كم نخواهد شد را داده «٢» و در مقابل، كسانى كه از انفاق خوددارى مى‌كنند را به آتش دوزخ و داغ نهادن بر صورت (پيشانى)، پهلو و پشتهايشان تهديد كرده است. «٣» در مورد نماز نيز به نمازگزاران بشارت داده كه نمازشان سبب از بين رفتن گناهانشان مى‌گردد «٤» و به سبب آن به اجر الهى دست مى‌يابند. «٥» از سوى ديگر كسانى را كه به نماز اهميت نداده‌و آن را از بين‌مى‌برند تهديد به مجازات نموده و جزاى‌آن راجهنم دانسته‌است. «٦» در آياتى نيز به ذاكران وعده داده كه خداوند به ياد آنها خواهد بود، «٧» و خواسته‌هايشان را